Powódź w Poznaniu (1888)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Powódź w Poznaniu, 1888
Ilustracja
Ulica Woźna podczas powodzi
Państwo  Polska
Rodzaj zdarzenia powódź
Data 1888
brak współrzędnych

Powódź w Poznaniu w 1888powódź, która nawiedziła Poznań w 1888, będąc prawdopodobnie trzecim co do wielkości zalewem w dziejach miasta.

Powódź nastąpiła w wyniku gwałtownych roztopów, wywołujących kulminacyjną falę na Warcie. Stan wody wyniósł wtedy 650 cm, na wodowskazie na Chwaliszewie. Zalaniu uległy tereny poniżej 58,0 m n.p.m. Stan wody upamiętnia tabliczka w kościele Bożego Ciała na Piaskach oraz na ul. Długiej 1/2 (jej górna krawędź odpowiada rzędnej 58,225 m n.p.m., a dolna 58,135 m n.p.m.)[1]. Podczas powodzi woda zalała: Chwaliszewo, Śródkę, Stary Rynek, Plac Bernardyński, a także podeszła pod kościół Bożego Ciała, ulicę Strzelecką, Drogę Dębińską i Garbary. Ogółem zalanych zostało niecałe osiemset budynków zamieszkałych przez 22.000 osób[2].

Jej bezpośrednim następstwem była epidemia tyfusu[3].

9 kwietnia przybyła do Poznania cesarzowa Wiktoria, aby przekazać mieszkańcom wyrazy współczucia od siebie oraz swojego chorego męża – Fryderyka III. Cesarzowa przybyła koleją na dworzec główny, a potem udała się na Święty Marcin oraz do baraków wzniesionych specjalnie dla powodzian[4]. Wynikiem wizyty było przystąpienie do opracowania kompleksowego planu zabezpieczającego Poznań przed powodziami i uczynienie z Warty efektywnego szlaku żeglugowego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historyczne powodzie w świetle znaków wielkich wód na przykładzie Warty w Poznaniu.
  2. a b Maria i Lech Trzeciakowscy, W dziewiętnastowiecznym Poznaniu, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1987, s.49-50, ​ISBN 83-210-0540-3
  3. Poznańskie Historie.
  4. Zygmunt Boras, Lech Trzeciakowski, W dawnym Poznaniu. Fakty i wydarzenia z dziejów miasta do roku 1918, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1971, wydanie drugie rozszerzone, s. 339, OCLC 557846716.