Powłoka wspólna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Powłoka wspólna, skóra człowieka

Powłoka wspólna (łac. integumentum commune) – powłoka ciała, układ narządów osłonowych pokrywających całe ciało kręgowców.

U człowieka powłoka wspólna składa się z powłoki właściwej, czyli skóry (łac. cutis) oraz przydatków skóry (łac. adnexa cutis), do których zalicza się gruczoły skóry (łac. glandulae cutis), włosy (łac. pili) oraz paznokcie (łac. ungues)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. T. 5. Warszawa: PZWL, 1989, s. 302.