Powiat świętochłowicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Powiat świętochłowicki
powiat
Państwo  II Rzeczpospolita
Województwo śląskie
Siedziba Świętochłowice
Powierzchnia 83 km²
Populacja (1931)
• liczba ludności

201.176
• gęstość 2423,8 os./km²
Położenie na mapie województwa
POL powiat świętochłowicki map.svg
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Powiat świętochłowicki – dawny powiat z siedzibą w Świętochłowicach w województwie śląskim. Istniał w latach 1922–1939.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W połowie czerwca 1922 zapadły końcowe decyzje w sprawie obszarów należących do Polski po plebiscycie górnośląskim. Polsce przypadła część powiatu bytomskiego i postanowiono utworzyć nowy powiat z siedzibą w Świętochłowicach. Swoim zasięgiem (83 km²) obejmował on 14 gmin wiejskich i 7 obszarów dworskich. Powiat był przedzielony na dwie części obszarem Królewskiej Huty. Był to powiat najmniejszy w kraju (zajmował 2% województwa śląskiego). W połowie lat 20. wchłonięto do powiatu tereny po zlikwidowanym powiecie rudzkim. 1 lipca 1934 r. od powiatu odłączono Nowe Hajduki[1], a 1 kwietnia 1939 r. Wielkie Hajduki[2]. 1 kwietnia 1939 r. zniesiono powiat świętochłowicki przyłączając gminy: Chropaczów, Godula, Lipiny, Łagiewniki, Nowy Bytom, Orzegów, Ruda i Świętochłowice do powiatu katowickiego, a gminy: Brzeziny Śląskie, Brzozowice-Kamień, Dąbrówka Wielka, Piekary Śląskie do powiatu tarnogórskiego[3].

W 1931 powiat liczył ponad 200 tys. mieszkańców, a samo miasto powiatowe – 26 tys.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz. U. Śl. z 1934 r. Nr 13 poz. 24
  2. Dz. U. Śl. z 1939 r. Nr 6 poz. 14
  3. Dz. U. Śl. z 1939 r. Nr 6 poz. 15
  4. nazwę z Brzeziny na Brzeziny Śląskie zmieniono ustawą z 7 maja 1931
  5. a b od 15 lutego 1924 po zniesieniu powiatu rudzkiego
  6. w 1934 przyłączono Szarlej do Piekar Wielkich