Powiat Znin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Powiat Znin (niem. Landkreis Znin, Kreis Znin; pol. powiat żniński) - dawny powiat pruski, znajdujący się od 1887 do 1920 w granicach rejencji bydgoskiej w Prowincji Poznańskiej. Teren dawnego powiatu należy obecnie do Polski stanowiąc część województwa kujawsko-pomorskiego. Siedzibą władz powiatu było miasto Żnin (Znin).

Historia[edytuj]

Tereny północne dawnego powiatu po I rozbiorze Polski od 1772 do 1807 należały do Obwodu Nadnoteckiego w prowincji Prusy Zachodnie. Reszta jego część z miastem Wągrowiec (Wongrowiec) po II rozbiorze Polski od 1793 do 1807 należała do prowincji Prusy Południowe. W roku 1807 po pokoju w Tylży tereny włączono w skład Księstwa Warszawskiego. Powiat powstał 1 października 1887 pod nazwą Kreis Znin z południowej części terenu powiatu Schubin, wschodniej części powiatu Wongrowitz oraz północno-wschodniej części powiatu Mogilno. Podczas powstania wielkopolskiego Polacy zajęli powiat. W wyniku traktatu wersalskiego dnia 10 lutego 1920 powiat włączono do Polski i nazwę powiatu zmieniono na powiat żniński.

1 stycznia 1908 w skład powiatu wchodziły:

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  1. Landkreis Znin