Powiat golubsko-dobrzyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Powiat golubsko-dobrzyński
powiat
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
TERYT 6.04.06.05.00.0
Siedziba Golub-Dobrzyń
Starosta Andrzej Okruciński
Powierzchnia 613 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności

45 290[1]
• gęstość 73,9 os./km²
Urbanizacja 38,03%
Tablice rejestracyjne CGD
Adres urzędu:
Plac Tysiąclecia 25
87-400 Golub-Dobrzyń
Szczegółowy podział administracyjny
Plan
Liczba gmin miejskich 1
Liczba gmin miejsko-wiejskich 1
Liczba gmin wiejskich 4
Położenie na mapie województwa
Powiat golubsko-dobrzyński.png
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Powiat golubsko-dobrzyński
Powiat golubsko-dobrzyński
53°06′N 19°03′E/53,100000 19,050000
Strona internetowa
Portal Portal Polska

Powiat golubsko-dobrzyński – powiat w Polsce (we wschodniej części województwa kujawsko-pomorskiego), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Golub-Dobrzyń.

Podział administracyjny[edytuj]

W skład powiatu wchodzą:

Historia[edytuj]

Powiat golubsko-dobrzyński został powołany dnia 1 stycznia 1956 roku w województwie bydgoskim, czyli 15 miesięcy po wprowadzeniu gromad w miejsce dotychczasowych gmin (29 września 1954) jako podstawowych jednostek administracyjnych PRL. Na powiat golubsko-dobrzyński złożyły się 2 miasta i 17 gromad, które wyłączono z czterech ościennych powiatów w tymże województwie[2]:

1 stycznia 1973 roku zniesiono gromady i osiedla, a w ich miejsce reaktywowano gminy[4]. Powiat golubsko-dobrzyński podzielono na 2 miasta i 5 gmin[5]:

Po reformie administracyjnej obowiązującej od 1 czerwca 1975 roku główna część terytorium zniesionego powiatu golubsko-dobrzyńskiego weszła w skład nowo utworzonego województwa toruńskiego; jedynie gminę Zbójno przyłączono do nowego województwa włocławskiego[6].

2 lipca 1976 do gminy Zbójno włączono sołectwo Obory ze znoszonej gminy Chrostkowo[7] (gminę reaktywowano w 1982 roku[8]). 1 stycznia 1992 roku miasto Kowalewo Pomorskie i gminę wiejską Kowalewo Pomorskie połączono we wspólną gminę miejsko-wiejską[9]. 27 listopada 1996 roku miasto Golub-Dobrzyń stało się gminą miejską[10].

Wraz z reformą administracyjną z 1999 roku w nowym województwie kujawsko-pomorskim przywrócono powiat golubsko-dobrzyński o granicach identycznych jak w roku 1975[11].

Demografia[edytuj]

Liczba ludności (dane z 30 czerwca 2013):

  Ogółem Kobiety Mężczyźni
  osób  % osób  % osób  %
Ogółem 45 439 100 22 926 50,45 22 513 49,55
Miasto 17 272 38,01 9000 19,81 8272 18,20
Wieś 28 167 61,99 13 926 30,65 14 241 31,34

Źródło: Publikacja GUS[12].

  • Piramida wieku mieszkańców powiatu golubsko-dobrzyńskiego w 2014 roku[1].


Piramida wieku powiat golubsko dobrzynski.png

Jednostki organizacyjne[edytuj]

  • Dom Pomocy Społecznej
  • Poradnia Psychologiczno–Pedagogiczna
  • Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie
  • Powiatowy Urząd Pracy
  • Powiatowy Zakład Dróg i Transportu
  • Publiczna Szkoła Muzyczna I stopnia w Golubiu-Dobrzyniu
    • Filia w Kowalewie Pomorskim
  • Specjalny Ośrodek Szkolno–Wychowawczy w Wielgiem
  • Zespół Szkół Nr 1 im. Anny Wazówny w Golubiu–Dobrzyniu
  • Zespół Szkół Nr 2 w Golubiu–Dobrzyniu
  • Zespół Szkół Nr 3 w Golubiu–Dobrzyniu
  • Zespół Szkół w Kowalewie Pomorskim

Transport[edytuj]

Transport drogowy[edytuj]

Drogi krajowe[edytuj]

Drogi wojewódzkie[edytuj]

Transport kolejowy[edytuj]

Sąsiednie powiaty[edytuj]

Przypisy

  1. a b http://www.polskawliczbach.pl/powiat_golubsko_dobrzynski, w oparciu o dane GUS.
  2. Dz.U. 1955 nr 44 poz. 289.
  3. Obecna pisownia brzmi Ruże.
  4. Dz.U. 1972 nr 49 poz. 312.
  5. Polska – Zarys encyklopedyczny. PWN, 1974.
  6. Dz.U. 1975 nr 17 poz. 92.
  7. Dz.U. 1976 nr 24 poz. 143.
  8. Dz.U. 1982 nr 23 poz. 166.
  9. Dz.U. 1991 nr 87 poz. 397.
  10. Dz.U. 1996 nr 130 poz. 612.
  11. Dz.U. 1998 nr 103 poz. 652.
  12. Joanna Stańczak, Agnieszka Znajewska. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 30 VI 2013 r.. , s. 37, 2013-10-30. Lucyna Nowak (z-ca dyrektora departamentu). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1734-6118 (pol. • ang.). [dostęp 2014-03-10].