Powiat siedlecki (1867–1975)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Powiat siedlecki
powiat
1867–1975
Państwo  II Rzeczpospolita
Województwo lubelskie
Data powstania 1867
Data likwidacji 1 czerwca 1975
Siedziba Siedlce
Powierzchnia 1988 km²
Populacja
• liczba ludności

151 000 rok 1931
• gęstość 75,9 os./km²
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba gmin miejskich 3
Liczba gmin wiejskich 21
Położenie na mapie województwa
Lublin Voivodeship Administrative Map 1933.jpg
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Powiat siedlecki – powiat istniejący w latach 18671975. Podczas zaborów należał do guberni siedleckiej, w II RP do województwa lubelskiego, a od 1950 do województwa warszawskiego. Jego powierzchnia wynosiła 1988 km², a ludność 151 tysięcy mieszkańców.

Powiat siedlecki graniczył z powiatami: mińskim, sokołowskim, węgrowskim, łukowskim, konstantynowskim (do 1932), radzyńskim (od 1932), bialskim (od 1932) i bialskim (od 1932). W 1950 roku z powiatu wydzielono miasto Siedlce, przez co powiat stracił dużo ludności.

Powiat został zniesiony 1 czerwca roku w wyniku reformy administracyjnej; zastosowano dwustopniowy podział administracyjny (województwo-gmina), a Siedlce zyskały status miasta wojewódzkiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]