Powiat siedlecki (1810–1975)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy historycznego powiatu istniejącego w latach 1810-1975. Zobacz też: artykuł na temat współczesnego powiatu siedleckiego.
Powiat siedlecki
powiat
1810–1975
Państwo  II Rzeczpospolita
Województwo lubelskie
Data powstania 17 kwietnia 1810
Data likwidacji 1 czerwca 1975
Siedziba Siedlce
Powierzchnia 1988 km²
Populacja
• liczba ludności

151 000 rok 1931
• gęstość 75,9 os./km²
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba gmin miejskich 3
Liczba gmin wiejskich 21
Położenie na mapie województwa
Położenie na mapie województwa
brak współrzędnych
Portal Portal Polska
Powiat siedlecki w 1907

Powiat siedlecki został utworzony w wyniku przyłączenia w 1809 ziem Galicji Zachodniej do Księstwa Warszawskiego. Na mocy dekretu królewskiego z dnia 17 kwietnia 1810[1] utworzony został nowy Departament siedlecki podzielony na 9 powiatów - w tym siedlecki. Powiat siedlecki w okresie 1810-1975 wielokrotnie zmieniał przynależność w ramach kolejnych reform administracyjnych. Zlikwidowany został w ramach reformy administracyjnej w 1975.

Po likwidacji powiatu, z dniem 1 czerwca 1975 jego obszar znalazł się w całości na terenie nowoutworzonego województwa siedleckiego.

W 1999 reaktywowany powiat siedlecki znalazł się w nowoutworzonym województwie mazowieckim.

 Osobny artykuł: Powiat siedlecki.

Przynależność według podziału administracyjnego kraju[edytuj | edytuj kod]

Sąsiednie powiaty[edytuj | edytuj kod]

Powiat siedlecki graniczył z powiatami: mińskim, sokołowskim, węgrowskim, łukowskim, konstantynowskim (do 1932), radzyńskim (od 1932), bialskim (od 1932) i bialskim (od 1932). W 1950 roku z powiatu wydzielono miasto Siedlce.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]