Powiat sieradzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Powiat sieradzki
powiat
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
TERYT 1.10.12.14.00.0
Siedziba Sieradz
Starosta Mariusz Bądzior
Powierzchnia 1491,04 km²
Populacja (2005)
• liczba ludności

121 463
• gęstość 81,46 os./km²
Urbanizacja 43,88%
Tablice rejestracyjne ESI
Adres urzędu:
pl. Wojewódzki 3
98-200 Sieradz
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba gmin miejskich 1
Liczba gmin miejsko-wiejskich 3
Liczba gmin wiejskich 7
Położenie na mapie województwa
POL województwo łódzkie powiat sieradzki map.svg
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Powiat sieradzki
Powiat sieradzki
Ziemia 51°36′N 18°44′E/51,593611 18,732500
Strona internetowa
Portal Portal Polska

Powiat sieradzki – powiat w Polsce (w zachodniej części województwa łódzkiego), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Sieradz.

W skład powiatu wchodzą:

Powiat sieradzki graniczy z pięcioma powiatami województwa łódzkiego: poddębickim, zduńskowolskim, łaskim, wieluńskim i wieruszowskim oraz z trzema powiatami województwa wielkopolskiego: ostrzeszowskim, kaliskim i tureckim.

Historia[edytuj]

Powiat sieradzki jest częścią starej piastowskiej prowincji, nazywanej w średniowieczu najpierw kasztelanią, a potem Ziemią Sieradzką. W czasach I Rzeczypospolitej pow. sieradzki od poł. XIV w. do 1793 r. należał do województwa sieradzkiego, a po II rozbiorze Polski został włączony do zaboru pruskiego. Po utworzeniu Królestwa Polskiego był częścią składową guberni kaliskiej, w latach 1845-1867 należał do guberni warszawskiej, potem znowu do kaliskiej – aż do 1914 r. W okresie międzywojennym powiat został włączony do nowo utworzonego woj. łódzkiego. W czasach okupacji niemieckiej w niezmienionych granicach został włączony do rejencji kaliskiej w tzw. Kraju Warty. Po II wojnie światowej jego powierzchnia wynosiła 1422 km kw., a zamieszkiwało w nim 130 tys. ludności. W 1955 r. jego część pn. włączono do nowego pow. poddębickiego, zatem liczba ludności zmniejszyła się do 120 tys., a powierzchnia do 1316 km kw. W latach 1975-1998 powiat nie istniał bowiem wtedy w miejsce powiatów utworzono w Polsce tzw. rejony. Ziemia sieradzka spełniała ważną rolę w dziejach politycznych, jako miejsce synodów i zjazdów ogólnokrajowych. Położenie na skrzyżowaniu ważnych szlaków komunikacyjnych z Wielkopolski do Małopolski i z Mazowsza na Dolny Śląsk nadało tej ziemi rangę szczególną, bowiem pełniła ona rolę pomostu i pogranicza pomiędzy tymi historycznymi dzielnicami.

Surowce[edytuj]

Na terenie powiatu sieradzkiego[1] znajduje się część złoża węgla brunatnego o zasobności ok. 490 mln ton[1]. Złoże nosi nazwę „Złoczew” i zlokalizowane jest 30 km na południe od Sieradza, na terenie gmin[2]: Ostrówek, Złoczew i Burzenin (na pograniczu powiatów wieluńskiego i sieradzkiego). Eksploatację złoża wstępnie planuje się na lata 2025-2045[3]. Wydobyty węgiel będzie transportowany do elektrowni Bełchatów. Transport do elektrowni będzie najprawdopodobniej odbywał się za pomocą przenośników taśmowych[4].

Demografia[edytuj]

Ludność powiatu sieradzkiego (wg stanu na 31.12.2006 r. – dane Urzędu Statystycznego w Łodzi) liczyła 120,8 tys. osób, co stanowiło 4,7% ogólnej liczby mieszkańców województwa łódzkiego (trzecia lokata w regionie pod względem liczebności po Łodzi i powiecie zgierskim) oraz 0,31% mieszkańców kraju. Ludność powiatu zmniejsza się zarówno w miastach, jak i na obszarach wiejskich. Tylko w gm. Sieradz i gm. Brzeźnio odnotowano wzrost liczby mieszkańców. W poniższej tabeli przedstawiono stan ludności w latach 2003-2006 według podziału na miasta i gminy (obszary wiejskie).

  • Piramida wieku mieszkańców powiatu sieradzkiego w 2014 roku[5].


Piramida wieku powiat sieradzki.png

Starostowie[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy