Powieść szkatułkowa
Wygląd
Powieść szkatułkowa – typ powieści, której fabuła składa się z kilku odrębnych opowiadań, połączenie których daje pełny obraz fabuły, a każde z opowiadań pojawia się w tekście w sposób nieprzypadkowy (np. fabuła powieści dotyczy historii A, ale jeden z jej bohaterów opowiada historię B, w której występuje drugi bohater, opowiadający historię C). Powieść szkatułkowa łączy się z opowiadaniem ramowym.
Cechy powieści szkatułkowej
[edytuj | edytuj kod]- Narracja wielowarstwowa
- Postaci jako narratorzy.
- Uniwersalna tematyka
- Eksperymentowanie z formą literacką
Źródło: Wydawnictwo Borgis
Przykłady
[edytuj | edytuj kod]Literatura klasyczna
[edytuj | edytuj kod]Literatura współczesna
[edytuj | edytuj kod]- Michaił Bułhakow Mistrz i Małgorzata (wątek biblijny)
- László Krasznahorkai Wojna i wojna
- Gustaw Herling-Grudziński Pierścień (w utworze tym przeplata się wątek II wojny światowej, zasłyszanej opowieści o pierścieniu i historia Giovanniego Boccaccia Andrecuccio z Perugii)
- Umberto Eco Imię róży
- Italo Calvino Jeśli zimową nocą podróżny
- David Mitchell Atlas chmur
- Dan Simmons Hyperion
- Janusz A. Zajdel Cylinder van Troffa
- Michael Ende Nie kończąca się historia
- Marek S. Huberath Gniazdo światów (bohater czyta książkę, która opisuje świat "niższego rzędu" (n-1), bohaterowie tejże książki czytają opisy świata jeszcze niższego rzędu (n-2), tamci z kolei świata n-3 itd. Czytelnik książki jest z kolei przedstawicielem świata n+1, przy czym cała konstrukcja pozostawia także miejsce dla świata n+2...)