Powrót żywych trupów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Powrót żywych trupów
The Return of the Living Dead
Gatunek horror
czarna komedia
Data premiery 15 maja 1985 r.
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 91 minut
Reżyseria Dan O’Bannon
Scenariusz Dan O’Bannon
Muzyka Matt Clifford
Zdjęcia Jules Brenner
Produkcja Tom Fox
Wytwórnia Hemdale Film
Fox Films Ltd.
Cinema 84
Dystrybucja Orion Pictures
Kontynuacja Powrót żywych trupów II (1988)
Nagrody
1986: nominacja do nagrody Saturna w kategoriach najlepszy horror, najlepsza reżyseria (Dan O’Bannon), najlepsza charakteryzacja (William Munns) i najlepszy aktor (James Karen)

Powrót żywych trupów (ang. The Return of the Living Dead) – wyreżyserowany przez Dana O’Bannona amerykański horror filmowy z 1985 roku, kontynuujący wątek przedstawiony w Nocy żywych trupów George’a Romero (1968). Sam film O’Bannona również uznawany jest za jeden z najważniejszych tego gatunku, przez wzgląd na swój przewrotny, czarny humor, slapstickową formę oraz ścieżkę dźwiękową charakteryzującą się utworami popularnych death- i punkrockowych kapel.

Quentin Tarantino uznaje Powrót żywych trupów za jeden ze swoich ulubionych horrorów komediowych[1].

Obsada[edytuj]

Opis fabuły[edytuj]

Dwóch pracowników magazynu przypadkiem uwalnia z niegdyś znalezionej wojskowej beczki (z trupem w środku) trujący gaz, który zaraża ich samych i najbliższe otoczenie. Martwe ciała zaczynają ożywać. Wezwany właściciel magazynu spala ożywione ciała w krematorium pobliskiego domu pogrzebowego, gdzie pracuje jego przyjaciel. Tymczasem grupa młodzieży ucieka w przerażeniu z cmentarza, na którym urządzili sobie imprezę taneczną, gdy obserwują jak zwłoki wydostają się z grobów i zaczynają ich atakować. Znajdują schronienie tam, gdzie są zarażeni, czyli w domu pogrzebowym. Wszyscy barykadują się wewnątrz, gdyż ożywione trupy nacierają z niezwykłą szybkością i siłą. Okazuje się, że ich pożywieniem są ludzkie mózgi. Zaczyna się walka z czasem. Padający deszcz skroplił toksyczny gaz, a zwłoki powstają by zaspokoić swój głód.

Przypisy

  1. Robert Ziębiński (2009-10-31), „Weekend przed telewizorem – rekomendacje Newsweeka. [dostęp 2009-11-01]

Linki zewnętrzne[edytuj]