Powsin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Warszawy Powsin
Obszar MSI Warszawy
Ilustracja
Kościół pw. św. Elżbiety Sanktuarium Matki Bożej Tęskniącej w Powsinie
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miasto Warszawa
Kod pocztowy 02-962 do 02-971
Tablice rejestracyjne WW-F, WW-G, WW-H, WW-J, WW-W
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Powsin
Powsin
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Powsin
Powsin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Powsin
Powsin
Ziemia 52°07′33,0″N 21°06′09,4″E/52,125833 21,102611
Portal Portal Polska
Pomnik rycerza Wiganda autorstwa Jerzego Sikorskiego, przy kościele pw. św. Elżbiety, Warszawa-Powsin
Ogród Botaniczny PAN w Powsinie

Powsin – rejon MSI i osiedle w Warszawie, znajdujące się w administracyjnych granicach dzielnicy Wilanów około 4 km na południe od właściwego Wilanowa.

Do terenów Powsina zwyczajowo zalicza się także należący do dzielnicy Ursynów rejon administracyjny Skarpa Powsińska z Ogrodem Botanicznym i Parkiem Kultury.

Historia[edytuj]

Pierwsze wzmianki o Powsinie, noszącym wtedy nazwę Powsino, pojawiły się w XIII wieku jako osadzie stanowiącej własność Boguszy Miecławica z rodu Doliwów, wojewody łęczyckiego. W 1232,a najpóźniej w 1241 Bogusza wyzbył się wsi na rzecz cysterskiej placówki w Szpetalu koło Włocławka. W 1258 zapisał ostatecznie majątek katedrze włocławskiej, co zatwierdził książę mazowiecki i czerski Siemowit I. W 1283 biskup kujawski Albertus przekazał majątek kasztelanowi wiskiemu Mikołajowi z rodu Ciołków, w zamian za Szawłowice w dekanacie gniewkowskim. W 1398 Elżbieta Ciołkowa, wdowa po Andrzeju kasztelanie czerskim, ufundowała, za radą swych synów - Wiganda, Andrzeja, Stanisława i Klemensa, w Powsinie drewniany kościół pod wezwaniem św. Andrzeja Apostoła i św. Elżbiety[1].

Potomkowie Ciołków przyjęli przydomek Powsińscy i byli właścicielami miejscowości do 1677. Następnie sprzedali go Janowi Sobieskiemu, który włączył go do dóbr wilanowskich.

W latach dwudziestych XVIII wieku Powsin i okolice kupiła Elżbieta Helena Sieniawska. W 1720 powstał miejscowy cmentarz. W 1725 ufundowała kościół św. Elżbiety, stojący w centrum Powsina. W latach 1803–1815 był tu proboszczem Jan Paweł Woronicz[2]. Był on m.in. inicjatorem powstania w 1810 szkoły parafialnej i parafialnego ośrodka pomocy. Po upadku powstania styczniowego, dobra powsińskie uwłaszczono i włączono do gminy Wilanów.

W 1951 Wilanów (wraz z nim Powsin) został włączony do Warszawy. Od 1960 roku znajdował się w dzielnicy Mokotów (po likwidacji dzielnicy Wilanów), od 1994 roku w gminie Warszawa-Wilanów, od 2002 roku ponownie w dzielnicy Wilanów.

Zabytki i atrakcje turystyczne[edytuj]

Przypisy

  1. Aleksander Gieysztor "Na południe od Warszawy przed połową XVII w." w: "Dzieje Mokotowa", PWN, Warszawa, 1972, s.19-22
  2. ks. Jan Paweł Woronicz. W: Parafia św. Elżbiety [on-line]. parafia-powsin.pl. [dostęp 2015-02-08].

Bibliografia[edytuj]