Przejdź do zawartości

Powsin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Powsin
obszar MSI
Ilustracja
Kościół pw. św. Elżbiety Sanktuarium Matki Bożej Tęskniącej w Powsinie
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Aglomeracja

warszawska

Miasto

Warszawa

W granicach Warszawy

15 maja 1951[1]

Kod pocztowy

02-962 do 02-971

Tablice rejestracyjne

WW-F, WW-G, WW-H, WW-J, WW-W

SIMC

0918471

Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Powsin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Powsin”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Powsin”
Ziemia52°07′29″N 21°06′11″E/52,124722 21,103056[2]

Powsin – obszar Miejskiego Systemu Informacji[3] i osiedle w dzielnicy Wilanów w Warszawie.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Powsinie, noszącym wtedy nazwę Powsino, pojawiły się w XIII wieku jako osadzie stanowiącej własność Boguszy Miecławica z rodu Doliwów, wojewody łęczyckiego. W 1232, a najpóźniej w 1241 Bogusza wyzbył się wsi na rzecz cysterskiej placówki w Szpetalu koło Włocławka. W 1258 zapisał ostatecznie majątek katedrze włocławskiej, co zatwierdził książę mazowiecki i czerski Siemowit I. W 1283 biskup kujawski Albertus przekazał majątek kasztelanowi wiskiemu Mikołajowi z rodu Ciołków, w zamian za Szawłowice w dekanacie gniewkowskim. W 1398 Elżbieta Ciołkowa, wdowa po Andrzeju kasztelanie czerskim, ufundowała, za radą swych synów - Wiganda, Andrzeja, Stanisława i Klemensa, w Powsinie drewniany kościół pod wezwaniem św. Andrzeja Apostoła i św. Elżbiety[4].

Wieś szlachecka Powsino w 1580 znajdowała się w powiecie warszawskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego[5].

Potomkowie Ciołków przyjęli przydomek Powsińscy i byli właścicielami miejscowości do 1677. Następnie sprzedali go Janowi Sobieskiemu, który włączył go do dóbr wilanowskich.

W latach dwudziestych XVIII wieku Powsin i okolice kupiła Elżbieta Helena Sieniawska. W 1720 powstał miejscowy cmentarz. W 1725 ufundowała kościół św. Elżbiety, stojący w centrum Powsina. W latach 1803–1815 był tu proboszczem Jan Paweł Woronicz[6]. Był on m.in. inicjatorem powstania w 1810 szkoły parafialnej i parafialnego ośrodka pomocy. Po upadku powstania styczniowego, dobra powsińskie uwłaszczono i włączono do gminy Wilanów.

W 1951 Wilanów (wraz z nim Powsin) został włączony do Warszawy. Od 1960 roku znajdował się w dzielnicy Mokotów (po likwidacji dzielnicy Wilanów), od 1994 roku w gminie Warszawa-Wilanów, od 2002 roku ponownie w dzielnicy Wilanów.

Ważniejsze obiekty

[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 maja 1951 r. w sprawie zmiany granic miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. z 1951 r. Nr 27, poz. 199), jako gromada zniesionej gminy Wilanów
  2. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 109531.
  3. Obszary MSI. Dzielnica Wilanów. [w:] Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie [on-line]. zdm.waw.pl. [dostęp 2022-10-31].
  4. Aleksander Gieysztor "Na południe od Warszawy przed połową XVII w." w: "Dzieje Mokotowa", PWN, Warszawa, 1972, s.19-22
  5. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 5: Mazowsze, Warszawa 1895, s. 261.
  6. ks. Jan Paweł Woronicz. [w:] Parafia św. Elżbiety [on-line]. parafia-powsin.pl. [dostęp 2015-02-08].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]