Powstanie Buławina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Powstanie Buławina
Булавинское восстание
Czas

1707-1708

Miejsce

Rosja

Terytorium

Rosja

Wynik

Zwycięstwo sił feudalnych

Strony konfliktu
Kozacy, chłopi, armia carska
Dowódcy
Kondratij Buławin Jurij Dołgoruki
Siły
20 000 ludzi nieznane
Straty
nieznane nieznane
brak współrzędnych

Powstanie Buławinapowstanie chłopów i Kozaków w Rosji w latach 1707-1708, dowodzone przez Kondratija Buławina.

Z powodu wzmożonego ucisku feudalnego chłopów, nad Donem i Wołgą ustawicznie wrzało. W 1707 roku doszło do rewolty na czele której stanął Kondratij Buławin[1]. Główną przyczyną powstania było wysłanie przez cara Piotra I ekspedycji, która miała odszukać wśród Kozaków dońskich zbiegłych chłopów, co naruszało tradycyjny wśród Kozaków azyl udzielany wszelkim przybyszom. Walki rozpoczęły się 9 października 1707 roku od ataku na oddział kniazia Jurija Dołgorukiego. Oddział liczący około 1000 żołnierzy (ekspedycja karną skierowana przeciw zbiegłym chłopom) został rozbity, a Dołgoruki poległ[2]. Do ważnej bitwy doszło 9 kwietnia 1708 roku nad rzeką Liskowatką, zakończonej zwycięstwem powstańców, którzy zdobyli nawet działa i amunicję. To spowodowało wybuch powstania na całym obszarze dońskim.

Przeciwko powstańcom wysłano jednak kolejne oddziały wojska dowodzone między innymi przez Wasilija Dołgorukowa, brata zabitego kniazia Jurija[3]. Ostatecznie powstanie kozacko-chłopskie zostało stłumione przez wojska carskie latem 1708 roku[2], a ataman Buławin po przegranej bitwie pod Azowem popełnił samobójstwo[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kersten 1971 ↓, s. 112.
  2. a b Zbigniew Wójcik, Dzieje Rosji 1533-1801. Państwowe Wydawnictwo naukowe 1971, s. 232.
  3. Tadeusz Korzon, Historya nowożytna: Od 1649 do 1788 roku. Gebethner i Wolff 1903, s. 339.
  4. Mała Encyklopedia 1967 ↓, s. 198.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa (A-J). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.
  • Adam Kersten: Historia powszechna 1648-1789. Wyd. 1. Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, 1971.