Powstanie majowe ludu czeskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Powstanie majowe ludu czeskiego
Front wschodni II wojny światowej
Czas 111 maja 1945
Terytorium Protektorat Czech i Moraw
Wynik Wyzwolenie ziem czeskich spod okupacji niemieckiej
Strony konfliktu
Czechosłowacja Czeski ruch oporu  III Rzesza
Dowódcy
František Slunečko Ferdinand Schörner
Siły
130 000
Straty
11 000
brak współrzędnych

Powstanie majowe ludu czeskiego (czes. Květnové povstání českého lidu) – powstanie które wybuchło 1 maja 1945 na terenie utworzonego i okupowanego przez III Rzeszę od 16 marca 1939 Protektoratu Czech i Moraw. Celem zbrojnego wystąpienia Czechów w ostatnich dniach II wojny światowej w Europie było:

  • wyzwolenie ziem czeskich spod okupacji niemieckiej,
  • przejęcie ważnych placówek i infrastruktury,
  • rozbrojenie wycofujących się wojsk niemieckich,
  • zapobiegnięcie grabieniu i niszczeniu przez Niemców mienia.

Koordynowaniem powstania zajmował się czeski ruch oporu pod dowództwem generała Františka Slunečki[1].

Ważniejsze bitwy powstania[edytuj | edytuj kod]

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

W powstaniu wzięło udział 130 tysięcy Czechów (zginęło około 11 tysięcy). Walki z Niemcami trwały w 37 miastach oraz 240 wsiach i osadach do 11 maja 1945. Powstanie przyczyniło się do przyspieszenia zakończenia walk na terytorium Protektoratu i uchronienia wielu czeskich miast (w tym Pragi) przed zniszczeniem[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]