Powstanie w Badaberze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Powstanie w Badaberze – zbrojny bunt radzieckich i afgańskich jeńców przetrzymywanych w pakistańskiej miejscowości Badaber, który rozegrał się w dniach 26-27 kwietnia 1985 r. Po wielogodzinnym oblężeniu około trzem tysiącom mudżahedinów i afgańskich żołnierzy udało się opanować sytuację. W trakcie powstania zginęli prawie wszyscy jeńcy i około 200 atakujących, wśród nich również sześciu amerykańskich instruktorów, którzy szkolili islamskich bojowników[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rodric Braithwaite, Afgańcy. Ostatnia wojna imperium, Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2012.

Przypisy

  1. Rafał Kuzak, Garstka przeciw tysiącom. Powstanie jeńców w Badaberze, "Ciekawostki historyczne", 31 marca 2012; Rodric Braithwaite, Afgańcy. Ostatnia wojna imperium, Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2012, s. 300-304.