Powstanie w Kairze (1798)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Powstanie w Kairze
Wojny napoleońskie
Ilustracja
Czas 21 października 1798 roku
Miejsce Kair
Przyczyna niezadowolenie Egipcjan z dyktatorskich rządów Napoleona
Wynik przegrana powstańców
Strony konfliktu
Republika Francuska powstańcy
Dowódcy
Napoleon Bonaparte
Dominique Martin Dupuy
religijni przywódcy oraz starszyzna Kairu
Siły
nieznane 80 000
Straty
800 zabitych 5000-6000 zabitych i rannych
Wyprawa Napoleona do Egiptu

Aleksandria - Chobrakhitt - Bitwa pod piramidami - Abukir I - Al-Lahun - Kair - Nablus - Akka - Góra Tabor - Abukir II - Kanopa

Powstanie w Kairze – zbrojne wystąpienie mieszkańców stolicy Egiptu przeciwko wojskom francuskim podczas kampanii egipskiej.

Geneza powstania[edytuj | edytuj kod]

Po wygranej bitwie pod piramidami Bonaparte wkroczył do Egiptu. Chciał za wszelką cenę ukazać się mieszkańcom jak brat w wierze, pogromca mameluków i wyzwoliciel. Niestety, Egipcjanie czuli się uciskani, a Francuzów traktowali jak okupantów. Religijni przywódcy nawoływali wszystkich wierzących w Allaha do walki.

Powstanie[edytuj | edytuj kod]

Ponad 80 tysięcy uzbrojonych mieszkańców Kairu wystąpiło przeciwko Napoleonowi. Małe grupki francuskich żołnierzy były szybko likwidowane, między innymi zginął komendant miasta, generał Dupuy. Bonaparte postanowił ostrzelać z cytadeli meczet Al-Azhar, po czym wkroczył do niego na koniu, co dla wyznawców islamu jest nie do pomyślenia. Dziury po kulach armatnich, widać do dziś.

W końcu powstańcy ulegli pod przeważającymi siłami wroga i poddali się. Napoleon zaprosił do siebie starszyznę Kairu i osobiście ich przeprosił. Następnego dnia, schwytani rebelianci zostali zamordowani, a ich ciała wrzucono do Nilu.

Obraz przedstawiający rozmowę Napoleona ze starszymi Kairu. Autor Pierre-Narcisse Guérin

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]