Poznań Open

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Poznań Open
Miejsce  Polska
Poznań
Obiekt Park Tenisowy Olimpia
Nawierzchnia Ceglana
Pierwsza edycja 2004
ATP World Tour
Kategoria ATP Challenger Tour
Pula nagród 64 000+H €
Drabinka 32S/32QS/16D/3QD
Dyrektor Krzysztof Jordan
Aktualni mistrzowie
Gra pojedyncza
Polska Hubert Hurkacz
Gra podwójna
Polska Mateusz Kowalczyk
Polska Szymon Walków
Strona internetowa

Poznań Open – męski turniej tenisowy rozgrywany w Poznaniu na kortach ziemnych klubu T.S. Olimpia. Impreza zaliczana jest do cyklu ATP Challenger Tour. Dyrektorem turnieju jest Krzysztof Jordan. Pula nagród wynosi 64 000 euro.

W turnieju głównym rywalizuje 32 graczy, w tym czwórka z dzikimi kartami. W turnieju eliminacyjnym 32 tenisistów walczy o 4 miejsca w turnieju głównym. W turnieju deblowym gra 16 par.

Turniej jest kontynuacją rozgrywanego w latach 1992–2000 challengera Polish Open. Od 2004 roku turniej nosił nazwę Porsche Open a od 2012 Poznań Open.

Mecze finałowe[edytuj | edytuj kod]

gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Rok Mistrz Finalista Wynik
2018 Polska Hubert Hurkacz Japonia Taro Daniel 6:1, 6:1
2017 Rosja Aleksiej Watutin Argentyna Guido Andreozzi 2:6, 7:6(10), 6:3
2016 Mołdawia Radu Albot Belgia Clément Geens 6:2, 6:4
2015 Hiszpania Pablo Carreño-Busta Mołdawia Radu Albot 6:4, 6:4
2014 Belgia David Goffin Słowenia Blaž Rola 6:4, 6:2
2013 Austria Andreas Haider-Maurer Bośnia i Hercegowina Damir Džumhur 4:6, 6:1, 7:5
2012 Polska Jerzy Janowicz Francja Jonathan Dasnières de Veigy 6:3, 6:3
2011 Portugalia Rui Machado Polska Jerzy Janowicz 6:3, 6:3
2010 Niemcy Denis Gremelmayr Rosja Andriej Kuzniecow 6:1, 6:2
2009 Australia Peter Luczak Kazachstan Jurij Szczukin 3:6, 7:6(4), 7:6(6)
2008 Francja Nicolas Devilder Niemcy Björn Phau 7:5, 6:0
2007 Holandia Raemon Sluiter Brazylia Júlio Silva 6:4, 6:3
2006 Czechy Jan Hájek Serbia i Czarnogóra Ilija Bozoljac 6:4, 6:3
2005 Rosja Tejmuraz Gabaszwili Chile Adrián García 6:4, 6:2
2004 Czechy Tomáš Zíb Argentyna Juan Pablo Brzezicki 6:7(4), 7:6(3), 6:3
W latach 2001–2003 turniej nie był rozgrywany.
2000 Belgia Christophe Rochus Rumunia Adrian Voinea 6:4, 3:6, 7:6(4)
1999 Hiszpania Galo Blanco Szwecja Fredrik Jonsson 6:4, 6:2
1998 Norwegia Christian Ruud Argentyna Martin Rodriguez 1:6, 6:3, 6:3
1997 Stany Zjednoczone Jeff Tarango Czechy David Rikl 7:5, 6:3
1996 Francja Thierry Champion Rumunia Ion Moldovan 6:0, 6:3
1995 Hiszpania Jordi Arrese Hiszpania Tomas Carbonell 6:4, 6:2
1994 Austria Horst Skoff Argentyna Christian Miniussi 6:7, 6:3, 6:4
1993 Włochy Andrea Gaudenzi Bułgaria Milen Velev 6:3, 3:6, 6:3
1992 Czechy Slava Dosedel Czechy Daniel Vacek 6:4, 3:6, 7:6

gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Rok Mistrzowie Finaliści Wynik
2018 Polska Mateusz Kowalczyk
Polska Szymon Walkow
Węgry Attila Balázs
Włochy Andrea Vavassori
7:5, 6:7(8), 10–8
2017 Argentyna Guido Andreozzi
Hiszpania Jaume Munar
Polska Tomasz Bednarek
Portugalia Gonçalo Oliveira
6:7(4), 6:3, 10–4
2016 Gruzja Aleksandre Metreweli
Chińskie Tajpej Peng Hsien-yin
Polska Mateusz Kowalczyk
Polska Kamil Majchrzak
6:4, 3:6, 10–8
2015 Rosja Michaił Jełgin
Polska Mateusz Kowalczyk
Chile Julio Peralta
Stany Zjednoczone Matt Seeberger
3:6, 6:3, 10–6
2014 Mołdawia Radu Albot
Czechy Adam Pavlásek
Polska Tomasz Bednarek
Finlandia Henri Kontinen
7:5, 2:6, 10–8
2013 Niemcy Gero Kretschmer
Niemcy Alexander Satschko
Finlandia Henri Kontinen
Polska Mateusz Kowalczyk
6:3, 6:3
2012 Australia Rameez Junaid
Niemcy Simon Stadler
Australia Adam Hubble
Australia Nima Roshan
6:3, 6:4
2011 Francja Olivier Charroin
Francja Stéphane Robert
Brazylia Franco Ferreiro
Brazylia André Sá
6:2, 6:3
2010 Portugalia Rui Machado
Hiszpania Daniel Muñoz de la Nava
Stany Zjednoczone James Cerretani
Kanada Adil Shamasdin
6:2, 6:3
2009 Argentyna Sergio Roitman
Francja Alexandre Sidorenko
Niemcy Michael Kohlmann
Holandia Rogier Wassen
6:4, 6:4
2008 Szwecja Johan Brunström
Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer
Kolumbia Santiago Giraldo
Hiszpania Alberto Martín
4:6, 6:0, 10–6
2007 Hiszpania Marc López
Hiszpania Santiago Ventura
Włochy Flavio Cipolla
Słowacja Ivo Klec
6:2, 5:7, 10–3
2006 Polska Tomasz Bednarek
Polska Michał Przysiężny
Grecja Wasilis Mazarakis
Czechy Jan Mertl
6:3, 3:6, 10–8
2005 Polska Łukasz Kubot
Polska Filip Urban
Chile Adrián García
Włochy Tomas Tenconi
6:7(5), 6:3, 6:2
2004 Polska Adam Chadaj
Francja Stéphane Robert
Czechy Tomáš Cibulec
Czechy David Škoch
3:6, 6:1, 6:2
W latach 2001–2003 turniej nie był rozgrywany.
2000 Czechy Petr Pála
Czechy Pavel Vízner
Czechy Tomáš Cibulec
Czechy Leoš Friedl
6:3, 6:0
1999 Włochy Massimo Ardinghi
Włochy Davide Sanguinetti
Stany Zjednoczone Hugo Armando
Rosja Andriej Czerkasow
6:4, 6:4
1998 Argentyna Sebastián Prieto
Argentyna Martín Rodríguez
Włochy Cristian Brandi
Brazylia Márcio Carlsson
6:3, 6:4
1997 Czechy David Rikl
Czechy Tomáš Anzari
Hiszpania Jordi Burillo
Węgry László Markovits
6:3, 6:2
1996 Włochy Cristian Brandi
Włochy Filippo Messori
Stany Zjednoczone Devin Bowen
Meksyk David Roditi
6:3, 6:4
1995 Stany Zjednoczone Bill Behrens
Stany Zjednoczone Matt Lucena
Stany Zjednoczone Jeff Belloli
Stany Zjednoczone Jack Waite
7:5, 6:1
1994 Stany Zjednoczone Martin Blackman
Chile Sergio Cortés
Portugalia João Cunha e Silva
Portugalia Emanuel Couto
6:7, 7:5, 7:5
1993 Holandia Michiel Schapers
Czechy Daniel Vacek
Włochy Cristian Brandi
Włochy Federico Mordegan
6:7, 6:4, 7:6
1992 Polska Tomasz Iwański
Belgia Dick Norman
Chile Sergio Cortés
Hiszpania Vicente Solves
4:6, 6:3, 6:2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]