Pozostałość po nowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pozostałość po nowej Z Camelopardalis, zdjęcie w dalekim ultrafiolecie (GALEX)
Pozostałość po nowej wokół nowej powrotnej T Pyxidis.

Pozostałość po nowejobiekt astronomiczny, mgławica składająca się z materiału wyrzuconego w wyniku eksplozji gwiazdy nowej lub wielu bąbli gazu wyrzuconego w szeregu wybuchów nowej powrotnej[1]. Jego prędkość ekspansji wynosi około 1000 km/s, a czas życia tych obiektów jest rzędu kilkuset lat[1].

Pozostałości po nowych są o wiele mniej masywne niż pozostałości po supernowych lub mgławice planetarne[1]. Ze względu na krótki czas istnienia, w danym momencie widzialnych jest stosunkowo niewiele obiektów tego typu[2][a], a spośród tych widzialnych większość zdążyła się rozproszyć w czasie, gdy światło od nich dotarło do obserwatora na Ziemi.

Na podstawie badań opublikowanych w 1990 roku stwierdzono, że większość pozostałości po nowych ma wydłużony kształt, z wewnętrzną strukturą, którą można opisać jako składającą się z "plam polarnych" i "pierścieni równikowych". Mechanizm, który w ten sposób kształtuje pozostałości po nowych, nie jest jeszcze znany[2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W 1990 roku znanych było ok. 26 pozostałości po nowych, przy ok. 290 gwiazdach nowych w Drodze Mlecznej sklasyfikowanych na CBAT List of Novae in the Milky Way.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Nova Remnant (ang.). Fact Guru, Ottawa, Ontario, Canada. [dostęp 2010-12-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-07-05)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]