Próba Rinnego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Próba Rinnego - określa czas słyszenia drgań widełek ustawionych kolejno na wyrostku sutkowatym (przewodnictwo kostne) i przy małżowinie (przewodnictwo powietrzne).

Słyszenie polega na odbiorze fal akustycznych we właściwym receptorze znajdującym się w uchu wewnętrznym (narząd Cortiego). Podczas wsłuchiwania się w dźwięk kamertonu przy przyłożeniu go do wyrostka sutkowego odbierane są drgania przewodzone przez kość. Podczas przełożenia kamertonu do przodu i słuchania dźwięku tuż przy przewodzie słuchowym zewnętrznym słyszalne jest drganie widełek kamertonu w powietrzu. Są to dwa typy przewodnictwa dźwięków: pierwszy to tzw. przewodnictwo kostne, drugi zaś typowe przewodnictwo powietrzne.

W przypadku prawidłowo słyszącego ucha dźwięki wytwarzane przez kamerton znajdujący się w okolicy ujścia przewodu słuchowego zewnętrznego (przewodnictwo powietrzne) słyszane są lepiej (dłużej), niż dźwięki wytwarzane przez kamerton przyłożony do wyrostka sutkowatego (przewodnictwo kostne). Wynik ten określamy jako próba Rinnego dodatnia.

W przypadku niedosłuchu przewodzeniowego, przewodnictwo kostne pozostaje mniej upośledzone, dzięki czemu dźwięki kamertonu przystawionego do wyrostka sutkowatego słyszane są lepiej (dłużej), niż dźwięki przenoszone drogą przewodnictwa powietrznego. Wynik takiej próby określamy jako próba Rinnego ujemna.

W niedosłuchu czuciowo-nerwowym przewodnictwo powietrzne upośledzone jest w równym stopniu jak przewodnictwo kostne przez co wynik próby Rinnego jest dodatni. W niektórych przypadkach wynik badania może być fałszywie ujemny.

W celach przesiewowej diagnostyki próba Rinnego powinna być zawsze wykonywana wraz z próbą Webera, gdyż tylko połączenie wyników obu prób pozwala na ustalenie wstępnej diagnozy.

Obustronnie dodatnia próba Rinnego wraz z lateralizacją Webera do jednego ucha wskazuje na niedosłuch czuciowo-nerwowy w uchu przeciwnym do lateralizacji (słabszym).

Ujemna próba Rinnego wraz z lateralizacją Webera do tego samego ucha wskazuje na niedosłuch przewodzeniowy we wskazanym uchu.

Próba Webera bez lateralizacji Lateralizacja do ucha lewego Lateralizacja do ucha prawego
Próba Rinnego obustronnie dodatnia Norma Niedosłuch czuciowo-nerwowy w uchu prawym Niedosłuch czuciowo-nerwowy w uchu lewym
Próba Rinnego ujemna dla ucha lewego Niedosłuch przewodzeniowy w uchu lewym Niedosłuch mieszany
Próba Rinnego ujemna dla ucha prawego Niedosłuch mieszany Niedosłuch przewodzeniowy w uchu prawym

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.