Próby awioniki wahadłowca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Symulator kokpitu wahadłowca w laboratorium SAIL

Rozmaite elementy awioniki pojazdu kosmicznego dostarczone przez setki przedsiębiorstw przechodziły, rzecz oczywista, próby fabryczne. Znacznie trudniejsze było połączenie wszystkich systemów awioniki w jedną całość. Zadanie to powierzono specjalnemu laboratorium Shuttle Avionics Integration Laboratory (SAIL) w Centrum Kosmicznym im. Johnsona (ang. Johnson Space Center) w Houston. Sprawdzono tutaj funkcjonalną integralność i zgodność połączonych zespołów awioniki wraz z ich oprogramowaniem dla wszystkich faz misji, a także współpracę awioniki z naziemnymi układami elektronicznymi przedstartowej kontroli pojazdu.

W laboratorium SAIL wykorzystywano dwa stanowiska prób. Na pierwszym z nich (ang. Shuttle Test Station) badane urządzenia były instalowane w obudowach identycznych z przewidzianymi do zastosowania w wahadłowcu, nie wyłączając specjalnego okablowania. Drugie stanowisko (ang. Guidance Navigation and Control Test Stand) służyło do sprawdzania układów kierowania, nawigacji i sterowania na zwykłych laboratoryjnych stojakach.

Bibliografia[edytuj]

  • Jacek Nowicki i Krzysztof Zięcina: Samoloty Kosmiczne. Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1989. ISBN 83-204-1004-5.