Pręt (wyrób hutniczy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pręty żebrowane
Szkielet zbrojenia stalowego z okrągłych prętów karbowanych przygotowany do wykonania elementu żelbetowego

Prętwyrób hutniczy o wymiarach poprzecznych znacznie mniejszych niż długość (stosunek wymiaru poprzecznego do długości wynosi od 0,001 do 0,35), mający dużą sztywność (zwykle w celu jego deformacji należy użyć znacznych sił i specjalistycznych urządzeń). Pręty wytwarzane są przez walcowanie lub ciągnienie.

Dostępne są pręty o przekrojach:

  • okrągłym – średnice od 8 do 250 mm
  • sześciokątnym – średnica okręgu wpisanego 8 do 62 mm
  • kwadratowym – krawędź 8 do 180 mm
  • prostokątnym – szerokość 12 do 150 mm, grubość 5 do 60 mm.

Pręt stalowy charakteryzowany jest (w Polskich Normach) przez następujące cechy:

Dla łatwiejszego rozróżnienia klasy stali pręty wykonuje się jako gładkie (klasy A-0 i A-I) lub żebrowane (klasy A-II, A-III i A-IIIN). W przypadku prętów żebrowanych średnica jest uśredniana, to znaczy, że średnica wynika z ilości materiału, a nie konkretnego wymiaru pręta.

Pręty używane są do produkcji wyrobów przez obróbkę skrawaniem albo stosowane jako elementy konstrukcji (kratownic, ram) lub do zbrojenia żelbetu. Dostarczane są jako wyroby indywidualne (przy większych wymiarach poprzecznych) lub w wiązkach (przy mniejszych wymiarach poprzecznych).

Pręt o przekroju okrągłym, którego stosunek wymiaru poprzecznego do długości jest mniejszy niż 0,001, nazywany jest drutem.