Pracownicy Ministerstwa Magii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lista pracowników Ministerstwa Magii, fikcyjnej organizacji pojawiającej się w cyklu powieści Harry Potter autorstwa Joanne Kathleen Rowling.

Ludo Bagman[edytuj]

Ludovic „Ludo” Bagman – szef Departamentu Magicznych Gier i Sportów. W młodości był pałkarzem drużyny Os z Wimbourne i reprezentacji Anglii. Komentował finał Mistrzostw Świata w quidditchu, oraz był sędzią Turnieju Trójmagicznego. Bagman był oskarżony o przekazywanie informacji zwolennikom Voldemorta, m.in. Augustusowi Rookwoodowi, lecz został uniewinniony. Uwielbia hazard, przez co ma problemy z goblinami. To jego szantażowali Fred i George Weasleyowie w czwartym tomie, ponieważ nie oddał im pieniędzy, które wygrali w zakładzie dotyczącym Mistrzostw Świata w Quidditchu. Był niezbyt lubiany przez Barty’ego Croucha seniora, za swe luźne podejście do świata.

Ludo „sprawiał wrażenie potężnie zbudowanego mężczyzny, który nieco przytył; szata opinała się ciasno na wielkim brzuchu, którego na pewno nie miał, gdy grywał w quidditcha w reprezentacji Anglii. Nos miał złamany (...), ale okrągłe niebieskie oczy, krótkie jasne włosy i różowa cera nadawały mu wygląd wyjątkowo wyrośniętego ucznia...” (Harry Potter i Czara Ognia).

Broderyk Bode[edytuj]

Broderyk Bode (ang. Broderick Bode) (styczeń 1996) – pracownik Departamentu Tajemnic. Zawsze blady i o ziemistej cerze.

W piątym tomie dowiadujemy się, że gdy był pod działaniem zaklęcia Imperius próbował wykraść przepowiednię dla Voldemorta. Nie udało mu się to i w ciężkim stanie trafił na oddziale urazów pozaklęciowych w szpitalu Świętego Munga.

Tam też umarł uduszony przez diabelskie sidła, roślinkę którą ktoś przysłał mu w doniczce jako prezent bożonarodzeniowy. Nikt nie spodziewał się, takiej zasadzki na jego życie w postaci prezentu zwłaszcza, że roślinie towarzyszył kalendarz z hipogryfami.

Na oddziale, na którym leżał Bode, znajdowali się też m.in. Frank i Alicja Longbottom oraz Gilderoy Lockhart.

Amelia Bones[edytuj]

Amelia Bones (sierpień 1996) – kierownik Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów. Groźnie wyglądająca, tęga kobieta o krótko ostrzyżonych siwych włosach. Ma kanciastą, szeroką szczękę i nosi w oku monokl. Jest ciotką Susan Bones. Jej brat, Edgar Bones, w czasie pierwszej wojny był członkiem Zakonu Feniksa i razem ze swoją żoną został zamordowany przez śmierciożerców.

Amelia Bones zasiadała w Wizengamocie i była jednym z oskarżycieli podczas procesu Harry’ego Pottera w piątym tomie cyklu. Charakter Amelii był odmienny od charakteru innych pracowników Wizengamotu w owych latach. Podczas gdy wszyscy politycy próbując wmawiać ludziom nieprawdę i zakłamanie co do faktów istnienia Lorda Voldemorta, Amelia była bez zdania nie znając prawdy.

Z rozmowy Korneliusza Knota z mugolskim premierem na początku szóstego tomu dowiadujemy się, że Amelia Bones została zamordowana, najprawdopodobniej, przez samego Lorda Voldemorta. Przed śmiercią stoczyła zaciętą walkę.


Poprzednik
Bartemiusz Crouch Senior
Szef Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów
1981sierpień 1996
Następca
Pius Thicknese

Reg Cattermole[edytuj]

Reginald „Reg” Cattermole – pracownik Ministerstwa Magii. Pracował w Magicznym Personelu Technicznym. Ma żonę i trójkę dzieci.

W VII tomie przygód Harry’ego Pottera wraz ze swoją rodziną był zapisany na liście komisji rejestracji mugolaków. Harry ocalił go i jego rodzinę przed dementorami, przez co są w zagrożeniu i muszą opuścić Wielką Brytanię. Ron użył jego włosów do Eliksiru Wielosokowego, żeby się w niego przemienić.

Dirk Cresswell[edytuj]

Dirk Cresswell (19615 marca 1998) – czarodziej pochodzenia mugolskiego, który uczęszczał do Hogwartu w latach 19721979. Obecnie pracował w Ministerstwie Magii w Departamencie Kontroli Nad Magicznymi Stworzeniami. Świetnie znał się na eliksirach, gdyż we wczesnych latach był ulubionym uczniem Horacego Slughorna tak jak Lily Potter. Miał żonę i dwójkę dzieci.

W VII tomie przygód Harry’ego Pottera w czasie drugiej wojny ścigany był przez szmalcowników (był pochodzenia mugolskiego) i zginął z ich rąk tak jak Ted Tonks.

Bartemiusz Crouch[edytuj]

Barty Crouch
c
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Czara Ognia
Grany przez Roger Lloyd-Pack
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Slytherin)

Bartemiusz Crouch senior (? – 27 maja 1995) – czarodziej czystej krwi, jeden z bohaterów czwartej części serii książek o Harry Potter autorstwa J.K. Rowling. Dyrektor Departamentu Międzynarodowej Współpracy Czarodziejów w angielskim Ministerstwie Magii, zwolennik ścisłego przestrzegania przepisów, niezbyt lubiany przez innych.

W przeszłości zajmował ważne stanowiska w Ministerstwie. W walce ze śmierciożercami zezwalał aurorom na stosowanie Zaklęć Niewybaczalnych. Prowadził procesy wielu osób podejrzanych o bycie śmierciożercami, m.in. Ludona Bagmana, Igora Karkarowa, Bellatrix i Rodolphusa Lestrange’ów.

Po upadku Voldemorta niewiele brakowało, by został ministrem magii. Wtedy to aurorzy pochwycili grupę śmierciożerców, wśród których znajdował się jego własny syn - Barty Crouch Junior. On i jego towarzysze zostali zesłani do Azkabanu. Po roku, ze zgryzoty za synem, zmarła żona Croucha, a on sam stał się mniej popularny i wylądował w Departamencie Międzynarodowej Współpracy Czarodziejów. Na prośbę żony wydobył syna z Azkabanu. Miał go pod stałą kontrolą, za sprawą zaklęcia Imperius. Dostrzegła go jednak Berta Jorkins podczas jednej z wizyt służbowych w jego domu, przez co rzucił na nią silne zaklęcie zapomnienia. W czasie mistrzostw świata w Quidditchu w roku 1994 Crouch Jr zdołał wyrwać się spod kontroli ojca, jednak Crouchowi udało się potem złapać syna. Niedługo potem do domu Croucha przybył Voldemort i podporządkował sobie Croucha za pomocą Imperius. Pod koniec roku szkolnego 1994/1995 Crouch uwolnił się od zaklęcia Imperius i próbował dostać się do Hogwartu, do Dumbledore’a. Opowiedział o wszystkim będącemu wtedy w pobliżu Harry’emu Potterowi, ale zanim ten powiadomił dyrektora, Crouch został zabity przez swojego syna, podszywającego się (za sprawą eliksiru wielosokowego) pod Alastora Moody'ego. Transmutował ciało ojca w kość i zakopał ją na grządce Hagrida.


Poprzednik
nieznany
Szef Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów
??? – 1981
Następca
Amelia Bones
Poprzednik
nieznany
Szef Departamentu Międzynarodowej Współpracy Czarodziejów
198127 maja 1995
Następca
nieznany

Amos Diggory[edytuj]

Amos Diggory – bohater serii Harry Potter J.K. Rowling. Występuje w czwartym tomie: Harry Potter i Czara Ognia. Jest ojcem Cedrika Diggory’ego, chłopaka, który startował w Turnieju Trójmagicznym. Pracuje w Ministerstwie Magii, w Departamencie Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami. On i Harry poznają się podczas mistrzostw świata w quidditchu. Amos Diggory jest w załamaniu nerwowym od kiedy zginął jego syn Cedrik.

Albus Dumbledore[edytuj]

 Osobny artykuł: Albus Dumbledore.

Mafalda Hopkirk[edytuj]

Mafalda Hopkirk – pracownica ministerstwa magii; szefowa Wydziału Niewłaściwego Używania Czarów.

W II tomie przygód Harry’ego Pottera Mafalda Hopkirk wysłała Harry’emu ostrzeżenie w związku z użyciem Zaklęcia Swobodnego Zwisu w obecności mugoli. Tak naprawdę zaklęcia tego użył Zgredek.

W V tomie wysłała Harry’emu wezwanie do stawienia się dnia 12 sierpnia w Wizengamocie w Ministerstwie Magii w sprawie przesłuchania.

W VII tomie Hermiona, po wypiciu eliksiru wielosokowego podała się za Mafaldę, aby wraz z Harrym i Ronem móc wejść do Ministerstwa Magii i ukraść Umbridge medalion, o którym wiedzieli, że jest horkruksem.

Berta Jorkins[edytuj]

Berta Jorkins (ang. Bertha Jorkins; ? – lipiec 1994) – pracownica Ministerstwa Magii, pojawiająca się w tomie Harry Potter i Czara Ognia. Miała uszkodzoną pamięć przez Barty’ego Croucha seniora, który rzucił na nią Zaklęcie Zapomnienia, ponieważ dowiedziała się ona o istnieniu Barty’ego Croucha Juniora. Criuch Senior rzucił przez to na nią nieco zbyt silne zaklęcie zapomnienia. Dzięki torturom, czarnoksiężnik Lord Voldemort dowiedział się od Berty, sprowadzonej przez Glizdogona, o organizowanym Turnieju Trójmagicznym, co doprowadziło do tego, że odzyskał swoje ciało. Następnie została ona przez Voldemorta zamordowana. Ludo Bagman zbytnio nie przejmował się stratą Berty i zwlekał z poszukiwaniami. Podczas jednej z rozmów Harry’ego z Syriuszem wiadomo, że Berta była straszną niezdarą i plotkarą.

Korneliusz Knot[edytuj]

Korneliusz Knot
c
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Komnata Tajemnic
Grany przez Robert Hardy
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart
Inne informacje
Zajęcie emerytowany Minister Magii

Korneliusz Oswald Knot (ang. Cornelius Oswald Fudge) – bohater serii książek o Harrym Potterze, w przeszłości pełnił funkcję zastępcy dyrektora Departamentu Magicznych Katastrof, w latach 19901996 był ministrem magii (przedtem ministerstwem magii zarządzała Milicenta Bagnold). Z początku radził się we wszystkim Dumbledore’a, ale później z tego zrezygnował, przekonany o własnym doświadczeniu.

Podczas lektury kolejnych tomów dzieła J.K. Rowling wychodzi na jaw coraz więcej jego wad - otaczanie się niewłaściwymi ludźmi (Lucjusz Malfoy), lekceważenie czarodziejów biednych i tych pochodzenia mugolskiego oraz lęk przed utratą stanowiska i podejmowaniem stanowczych działań.

Gdy Lord Voldemort odzyskał ciało i moc, Knot na wszelkie możliwe sposoby walczył z rozpowszechnianiem informacji o jego powrocie - cenzurą w gazetach, ośmieszaniem Harry’ego Pottera jako osoby, która była świadkiem powrotu Voldemorta. W roku szkolnym 1995/1996 za jego sprawą nauczycielką obrony przed czarną magią została jego starsza podsekretarz, Dolores Umbridge. Wydał kilkanaście dekretów edukacyjnych, ograniczających prawa uczniów. Dopiero kiedy na własne oczy zobaczył Voldemorta w Ministerstwie Magii, oficjalnie ogłosił to w gazetach i zalegalizował działalność Zakonu Feniksa.

W Księciu Półkrwi jego posadę przejmuje Rufus Scrimgeour. Knot zostaje doradcą ministra.


Poprzednik
Milicenta Bagnold
Minister Magii
19901996
Następca
Rufus Scrimgeour

Alicja Longbottom[edytuj]

 Osobny artykuł: Alicja Longbottom.

Frank Longbottom[edytuj]

 Osobny artykuł: Frank Longbottom.

Alastor Moody[edytuj]

 Osobny artykuł: Alastor Moody.

Bob Ogden[edytuj]

Bob Ogden – członek Brygady Uderzeniowej Ministerstwa Magii. Przybył do domu Marvolo Gaunta (dziadka Lorda Voldemorta), aby aresztować jego syna Morfina Gaunta pod zarzutem rzucenia zaklęcia na mugola Toma Riddle’a (ojca Voldemorta).

Rufus Scrimgeour[edytuj]

Rufus Scrimgeour (? - 1 sierpnia 1997) - minister magii.

Został wybrany na ministra magii w 6. części cyklu, w roku 1996. Zastąpił na tym stanowisku Korneliusza Knota. Miał żółte oczy i płowe włosy. Mugolskiemu premierowi, gdy ten zobaczył go po raz pierwszy, przypomniał starego lwa. Scrimgeour pracował w Biurze Aurorów. Po objęciu stanowiska ministra magii stworzył wiele nowych wydziałów, żeby uniknąć wielkiego chaosu. Podobno ma też odmienne zdania z Albusem Dumbledorem. Próbuje nakłonić Harry’ego, żeby reklamował Ministerstwo Magii.

W ostatniej części Harry’ego Pottera przekazuje rzeczy Harry’emu, Ronowi i Hermionie, które pozostawił im w testamencie Albus Dumbledore. Jednak nie oddał Harry’emu miecza Godryka Gryffindora, którego używał Dumbledore, sugerując, że to własność szkoły i Harry nie ma prawa jej odziedziczyć. Zginął w ostatnim tomie, z ręki Voldemorta, kiedy ten przejmował Ministerstwo Magii. Voldemort chciał od niego wydobyć gdzie jest Harry, lecz Scrimgeour nie powiedział.


Poprzednik
Korneliusz Knot
Minister Magii
19961997
Następca
Pius Thicknesse

Kingsley Shacklebolt[edytuj]

 Osobny artykuł: Kingsley Shacklebolt.

Pius Thicknesse[edytuj]

Pius Thicknesse - minister magii w ostatnim tomie o przygodach Harry’ego Pottera. Miał regularne kontakty z Scrimgeourem i innymi szefami Departamentów. Latem 1997 roku Yaxley, śmierciożerca, rzucił na niego zaklęcie Imperius. Po zamachu na Rufusa Scrimgeoura został Ministrem Magii. W bitwie o Hogwart walczył po stronie śmierciożerców. Prawdopodobnie zginął z ręki Percy’ego Weasleya lub jego ojca, Artura. W filmowej adaptacji został zabity przez Lorda Voldemorta, chwilę przed rozpoczęciem bitwy, w wyniku impulsu Czarnego Pana.


Poprzednik
Amelia Bones
Szef Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów
1996 - 1997
Następca
Arnold Yaxley
Poprzednik
Rufus Scrimgeour
Minister Magii
1997 - 1998
Następca
Kingsley Shacklebolt

Nimfadora Tonks[edytuj]

 Osobny artykuł: Nimfadora Tonks.

Wilkie Twycross[edytuj]

Wilkie Twycross – ministerialny instruktor teleportacji. Niski i stary czarodziej z rzadkimi, postrzępionymi włosami i niemal przezroczystymi brwiami. Cały jest dziwnie wiotki i bezbarwny. Prawdopodobnie to efekt częstych aportacji i deportacji lub na odwrót: jego krucha budowa jest idealna dla kogoś kto często znika. Jest cierpliwy, opanowany i spokojny.

Poznajemy go w szóstym tomie. Przygotowywał uczniów do kursu teleportacji. „Podczas teleportacji należy pamiętać o Ce-Wu-En (Ce-Wu-En to w skrócie Cel, Wola i Namysł).

Dolores Umbridge[edytuj]

Dolores Jane Umbridge
c
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Zakon Feniksa
Grany przez Imelda Staunton
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart
Inne informacje
Zajęcie starszy podsekretarz Ministra Magii, nauczyciel obrony przed czarną magią, Wielki Inkwizytor, przewodnicząca Komisji Rejestracji Mugolaków i Dyrektor Hogwartu

Dolores Jane Umbridge - starszy podsekretarz ministra magii, Korneliusza Knota, na piątym roku w Hogwarcie nauczyciel obrony przed czarną magią i Wielki Inkwizytor, a przez krótki czas Dyrektor Hogwartu. Jej patronus ma małą moc. Jest formy kota z długim ogonem i długim futrem. Umbridge zawsze się ubiera na różowo lub zielono (w filmie tylko na różowo), ma mysie włosy, wygląda jak ropucha. Jednak pomimo tego ma głos małej dziewczynki. W jej rolę w filmie wciela się Imelda Staunton, a w polskiej wersji językowej głosu jej użycza Ewa Wencel. Na początku jej pierwsze imię miało być „Elvira”.

Po raz pierwszy Umbridge pojawia się na przesłuchaniu w Ministerstwie Magii, i jest przedstawiona jako Starszy Podsekretarz Ministra Magii w 5. tomie. Jest ona zdania, że Harry’ego należy ukarać, jednak gdy się okazuje, że większość jest za jego uniewinnieniem, Knot (który też był za wyrokiem skazującym) go uniewinnia. Potem Umbridge pojawia się na Uczcie Powitalnej w Hogwarcie. Dumbledore mówi, że będzie ona uczyć obrony przed czarną magią. Podczas uczty wygłasza ona mowę na temat usunięcia praktyk. Okazuje się, że chodzi jej o nauczanie obrony wyłącznie z książek i bez ćwiczeń. Harry, Ron i Hermiona strasznie jej nienawidzą, a ona ich. Gdy donosi Knotowi o złej postawie w Hogwarcie, ten mianuje ją Wielkim Inkwizytorem Hogwartu (robiąc Dekret Edukacyjny) i od teraz będzie mogła zaprowadzić tam nowy ład. Hermiona i Ron namawiają Harry’ego do założenia Gwardii Dumbledore’a, w której Harry uczy członków obronnych zaklęć. Umbridge się o tym dowiaduje i wydaje Dekret głoszący, że organizacje uczniowskie są zakazane. Lecz spotkania GD nadal trwają. Potem, gdy Harry i George biją Malfoya, ta postanawia ich wykluczyć z drużyny quidditcha, więc wydaje Dekret, iż Wielki Inkwizytor może dawać uczniom kary i przywileje oraz je im odbierać. Wydaje także Dekret, w którym nauczycielom zakazuje się udzielać innych informacji, niż na temat ich lekcji. Gdy w „Żonglerze” jest wywiad z Harrym na temat powrotu Voldemorta, Umbridge wydaje Dekret o tym, że posiadanie „Żonglera” jest zakazane. Gdy odkrywa Gwardię Dumbledore’a, Dumbledore bierze za nią odpowiedzialność. Knot każe go aresztować, ale on ucieka i Minister wydaje nowy Dekret: „Dolores Umbridge zastąpiła Dumbledore’a jako dyrektor Hogwartu”. Potem łapie ona Harry’ego, Rona, Hermionę, Neville’a, Lunę i Ginny, kiedy Harry i Hermiona włamują się do jej gabinetu, aby zobaczyć czy Syriusz jest w domu swoich przodków. By się jej pozbyć, Hermiona wpada na szybki pomysł, w którym Dolores zostaje złapana przez centaurów, które zaatakowała. Wróciła od centaurów dzięki pomocy Albusa Dumbledore’a, ale całkiem zmieniona i w wielkim szoku.

W 6. tomie Umbridge zostaje wspomniana w rozmowie Harry’ego i Scrimgeoura'a. Minister mówi, że nadal pracuje w Ministerstwie. Zjawia się ona też na pogrzebie Dumbledore’a, i jest wspomniane, że wcale nie czuje żalu.

W 7. tomie Mundungus opowiada, że Umbridge zabrała mu medalion Salazara Slytherina. Harry, Ron i Hermiona postanawiają jej go odebrać. Harry pod przebraniem dostaje się do jej gabinetu, jednak tam nie znajduje medalionu. Potem okazuje się, że Umbridge nosi go na szyi. Prowadziła ona przesłuchania rejestracji mugolaków. W sali, w której odbywały się przesłuchania ona i Yaxley zostali oszołomieni. Hermiona zabiera medalion i wyczarowuje fałszywy medalion. W wywiadzie J.K. Rowling powiedziała, że została zesłana do Azkabanu, gdzie odbywa karę za torturowanie mugolaków podczas przesłuchań i za niestosowne wymierzanie kar dla uczniów w Hogwarcie. J.K. Rowling, napisała na forum, że Dolores Umbridge podkochiwała się w Korneliuszu Knocie.


Poprzednik
Barty Crouch Jr. (podszył się pod Alastora Moody'ego)
Nauczyciel Obrony Przed Czarną Magią w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie
Wrzesień 1995 - Czerwiec 1996
Następca
Severus Snape
Poprzednik
Albus Dumbledore
Dyrektor Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie
luty 1996 - czerwiec 1996
Następca
Albus Dumbledore

Artur Weasley[edytuj]

 Osobny artykuł: Artur Weasley.

Percy Weasley[edytuj]

 Osobny artykuł: Percy Weasley.

Gilbert Wimple[edytuj]

Gilbert Wimple – pracownik w Ministerstwie Magii, pracuje w Komisji Eksperymentalnych Zaklęć. Gdy Harry, Ron, Hermiona i reszta Weasleyów spotkali Wimple'a na Mistrzostwach Świata w Quidditchu, posiadał już od jakiegoś czasu różki.

Inni pracownicy[edytuj]

  • Milicenta Bagnold (ang. Millicent Bagnold) – minister magii, lata ? – 1990
  • Croaker
  • John Dawlish
  • Edgecombe - matka Marietty Edgecombe, pracuje w sieci Fiuu
  • Nobby Leach – minister magii: lata 19621968
  • Artemizja Lufkin (ang. Artemisia Lufkin) – minister magii, lata 17981811
  • Gryzelda Marchbanks (ang. Griselda Marchbanks)
  • Cuthbert Mockridge
  • Arnold Peasegood
  • Bernie Pillsworth
  • Perkins - starszy czarodziej, pracował razem z Arturem Weasleyem
  • Proudfoot
  • Albert Runcorn - Harry przemienił się w niego podczas włamania do Ministerstwa w 7 tomie, prawdopodobnie donosił śmierciożercom o mugolskim pochodzeniu swoich kolegów
  • Savage
  • Faris Spavin – minister magii, lata 18651903
  • Grogan Stump – minister magii, lata 18111819
  • Williamson