Pracownicza Demokracja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pracownicza Demokracja
Lider Andrzej Żebrowski
Data założenia 1990
Ideologia polityczna socjalizm, marksizm, trockizm, internacjonalizm
Poglądy gospodarcze gospodarka planowa

Pracownicza Demokracja (PD) – polska organizacja polityczna o charakterze marksistowskim, związana z Międzynarodową Tendencją Socjalistyczną (nieortodoksyjni trockiści). Wydaje miesięcznik o tej samej nazwie[1]. Powstała pod koniec 1990, pierwotnie jako Solidarność Socjalistyczna, którą to nazwę nosiła do połowy lat 90.

Opowiada się za obaleniem kapitalizmu w wyniku antykapitalistycznej rewolucji socjalistycznej i zastąpieniem go demokracją pracowniczą, czyli socjalizmem oddolnym. W programie zapisano, iż demokracja powinna opierać się na komitetach delegatów i radach pracowniczych w zakładach pracy. Zwolennicy PD są przeciwko rasizmowi, faszyzmowi, antysemityzmowi[2][3]. Jest jednym z ugrupowań tworzących od samego początku ruch antywojenny w III RP - występują między innymi przeciwko interwencji USA w Afganistanie i Iraku.

Kandydatem w wyborach prezydenckich w 2005 popieranym przez PD miała być prof. Maria Szyszkowska, jednakże jej sztab wyborczy nie zebrał wystarczającej liczby podpisów, które umożliwiłyby jej kandydaturę. Dlatego też dnia 11 września 2005 PD poparła w wyborach parlamentarnych listę Polskiej Partii Pracy – Sierpień 80, a w prezydenckich kandydaturę Daniela Podrzyckiego. Po tragicznej śmierci Podrzyckiego PD nawoływała do bojkotu obu rund wyborów prezydenckich. W wyborach 2007 opowiedziała się za poparciem dla PPP. W wyborach prezydenckich 2010 opowiedziała się za poparciem Bogusława Ziętka. W wyborach parlamentarnych w 2011 ugrupowanie nie poparło żadnej listy wyborczej. Poparcie dla PPP zostało wycofane ze względu na start z list tej partii osób związanych ze środowiskiem nacjonalistycznym[4]. W wyborach parlamentarnych w 2015 PD ogłosiło poparcie dla Partii Razem[5]. Ma sekcje w większych miastach Polski, m.in. w Warszawie, Gdańsku i Szczecinie.

Organizuje różne debaty, wydarzenia kulturalne, projekcje filmów[6]. Uczestniczy w antyfaszystowskiej koalicji 11 listopada, której celem jest blokowanie marszu środowisk skrajnej prawicy odbywającego się co roku w Warszawie[7][8]. Co roku odbywa się także "Weekend Antykapitalizmu" współorganizowany przez PD. Podczas Weekendu Antykapitalizmu 2012 gośćmi byli między innymi - ekonomista Tadeusz Kowalik, Roman Kurkiewicz, Piotr Ikonowicz, oraz goście zza granicy - jeden ze współorganizatorów ruchu Oburzonych Albert Garcia i Syryjczycy mieszkający w Polsce[9][10].

Pracownicza Demokracja uważa, że w Polsce, Czechosłowacji, ZSRR (od około 1928r.) i innych krajach demokracji ludowej panował system, nie socjalizmu, a państwowego kapitalizmu[11], gdyż pracownicy nie mieli żadnej kontroli nad gospodarką i państwem, tą zaś kontrolę miała rządząca klasa biurokratyczna.

Uważa też, że w krajach jak: Chiny, Kuba dokonała się odchylona z kursu permanentna rewolucja (a nie rewolucja pracownicza jak sądzą inne odłamy trockistowskie) prowadząca do państwowego kapitalizmu, ponieważ klasa pracownicza nie prowadziła walk lecz klasa średnia.[12]

Oraz, że w brak kryzysu w kapitalizmie po II wojnie światowej był spowodowany permanentną gospodarką zbrojeń która odsuwała spadkową tendencję stopy zysku aż do lat 70-tych[13]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj kod]