Pradolina Redy-Łeby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pradolina Redy-Łeby
Pradolina Redy-Łeby z Kępy Puckiej w Mrzezinie (1).jpg
Krajobraz Pradoliny Redy-Łeby widziany z Kępy Puckiej
313.46 Pradolina Redy-Łeby.png
Megaregion Pozaalpejska Europa Środkowa
Prowincja Nizina Środkowoeuropejska
Podprowincja Pobrzeża Południowobałtyckie
Makroregion Pobrzeże Koszalińskie
Mezoregion Pradolina Redy-Łeby
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska
woj. pomorskie

Pradolina Redy-Łeby (kaszb. Pradolëzna Łebë-Redë) (313.46) - mezoregion fizycznogeograficzny w północnej Polsce, najwyraźniejsza na Pobrzeżach Południowobałtyckich pradolina, którą odpływały wody w okresie zanikania na terenie Polski zlodowacenia bałtyckiego. Pradolina ma około 90 km długości i 353 km² powierzchni, przy czym rozszerza się w kierunku zachodnim i południowo-zachodnim od 1,2 km w okolicy Wejherowa do 5,5 km u wylotu na Wybrzeże Słowińskie[1].

Dziś spadek dna doliny skierowany jest w dwóch kierunkach: Reda płynie na wschód do Zatoki Puckiej, Łeba uchodzi w kierunku jeziora Łebsko. Dział wodny pod Strzebielinem leży na wysokości 40 m n.p.m., na stożku napływowym osadzonym przez spływającą z wzniesień pojeziernych Łebę. Dolne części pradolin są zatorfione. Pradolina oddziela wybrzeże Słowińskie i pobrzeże Kaszubskie od pojezierzy Bytowskiego i Kaszubskiego[1].

Przypisy

  1. a b Jerzy Kondracki: Geografia Regionalna Polski. Warszawa: PWN, 2009. ISBN 978-83-01-16022-7.