Pranobeks inozyny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pranobeks inozyny
Pranobeks inozyny
Ogólne informacje
Identyfikacja
Numer CAS 36703-88-5
PubChem 37510[1]
Klasyfikacja
ATC J 05 AX 05

Pranobeks inozyny (Isoprinosine, Inosiplex)[2] – mieszanina inozyny z kwasem 4-acetamidobenzoesowym i 1-dimetyloamino-2-propanolem (w stosunku molowym 1:3)[3] stosowana jako lek przeciwwirusowy i immunostymulujący w zakażeniach wirusem opryszczki zwykłej (HSV), innych infekcjach wirusowych, a także w niektórych chorobach wynikających z autoagresji.

Mechanizm działania[edytuj]

Pranobeks inozyny wpływa na proces translacji i w ten sposób hamuje namnażanie między innymi HSV i wirusa odry, a także innych drobnoustrojów[potrzebny przypis]. Ponadto lek stymuluje wydzielanie niektórych cytokin, przez co działa na limfocyty T oraz makrofagi, powoduje też zwiększenie produkcji niektórych przeciwciał. W ten sposób moduluje działanie układu odpornościowego[potrzebny przypis].

W badaniach na modelach mysich stwierdzono także działanie typu antydepresyjnego[4].

Wskazania do stosowania leku[edytuj]

Pranobeks inozyny stosowany jest:

Ponadto lek ten próbowano wykorzystywać na etapie badań w terapii innych schorzeń:

  • opisywane są próby stosowania pranobeksu inozyny w leczeniu łysienia plackowatego[9]
  • we wcześniejszych doniesieniach opisywano także opóźnianie przez pranobeks inozyny u zakażonych HIV rozwoju AIDS i przeciwdziałanie rozwojowi u tych pacjentów zapalenia płuc powodowanego przez Pneumocystis jiroveci[10]; inne badania nie potwierdzały aktywności leku wobec HIV[11]

Przeciwwskazania[edytuj]

Pranobeks inozyny przeciwwskazany jest u chorych z nadwrażliwością na ten lek. Należy stosować go ostrożnie w przypadku niewydolności nerek, dny moczanowej, hiperurykemii i kamicy układu moczowego.

Stosowanie leku w ciąży i w okresie laktacji[edytuj]

Leku nie należy stosować w czasie ciąży i karmienia piersią.

Interakcje[edytuj]

Leki immunosupresyjne mogą osłabiać działanie pranobeksu inozyny.

Działania niepożądane[edytuj]

Preparaty[edytuj]

W Polsce dostępny jest w formie syropu lub tabletek pod nazwami Eloprine, Groprinosin, Isoprinosine i Neosine[13].

Dawkowanie[edytuj]

Lek podaje się doustnie. Dawkę oraz częstotliwość podawania leku ustala lekarz. Zwykle u osób dorosłych dwie tabletki co 6–8 godzin, podawane przez 1–2 dni po ustąpieniu objawów choroby.

Przypisy

  1. Pranobeks inozyny – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. Schmutzler W., Neukirch B., Ziesche R. Study of the antiallergic component of inosine pranobex (Inosiplex, Isoprinosine). „International archives of allergy and applied immunology”. 1-2 (88), s. 244–246, 1989. DOI: 10.1159/000234798. PMID: 2468618. 
  3. Inozyny pranobeks (inosine pranobex). W: Medycyna praktyczna dla lekarzy [on-line]. bazalekow.mp.pl. [dostęp 2015-09-08].
  4. Junko Muto, Hosung Lee, Hyunjin Lee, Akemi Uwaya i inni. Oral administration of inosine produces antidepressant-like effects in mice. „Scientific Reports”. 4 (art. nr 4199), 2014. DOI: 10.1038/srep04199. PMID: 24569499. PMCID: PMC3935199. 
  5. Kinghorn GR., Woolley PD., Thin RN., De Maubeuge J., Foidart JM., Engst R. Acyclovir vs isoprinosine (immunovir) for suppression of recurrent genital herpes simplex infection. „Genitourinary medicine”. 5 (68), s. 312–316, 1992. DOI: 10.1136/sti.68.5.312. PMID: 1385295. PMCID: PMC1195986. 
  6. Wagstaff AJ., Faulds D., Goa KL. Aciclovir. A reappraisal of its antiviral activity, pharmacokinetic properties and therapeutic efficacy. „Drugs”. 1 (47), s. 153–205, 1994. DOI: 10.2165/00003495-199447010-00009. PMID: 7510619. 
  7. Gascon GG. Randomized treatment study of inosiplex versus combined inosiplex and intraventricular interferon-alpha in subacute sclerosing panencephalitis (SSPE): international multicenter study. „Journal of child neurology”. 12 (18), s. 819–827, 2003. DOI: 10.1177/088307380301801201. PMID: 14736075. 
  8. Eroglu E., Gokcil Z., Bek S., Ulas UH., Ozdag MF., Odabasi Z. Long-term follow-up of patients with adult-onset subacute sclerosing panencephalitis. „Journal of the neurological sciences”. 1-2 (275), s. 113–116, 2008. DOI: 10.1016/j.jns.2008.07.033. PMID: 18783800. 
  9. Georgala S., Katoulis AC., Befon A., Georgala K., Stavropoulos PG. Inosiplex for treatment of alopecia areata: a randomized placebo-controlled study. „Acta dermato-venereologica”. 5 (86), s. 422–424, 2006. DOI: 10.2340/00015555-0138. PMID: 16955187. 
  10. Kovacs JA., Powell F., Voeller D., Allegra CJ. Inhibition of Pneumocystis carinii dihydropteroate synthetase by para-acetamidobenzoic acid: possible mechanism of action of isoprinosine in human immunodeficiency virus infection. „Antimicrobial agents and chemotherapy”. 6 (37), s. 1227–1231, 1993. DOI: 10.1128/AAC.37.6.1227. PMID: 7687120. PMCID: PMC187944. 
  11. Teglbjaerg LL., Kroon S., Sandström E., Moestrup T., Hansson BG., Vestergaard BF. Effect of isoprinosine on HIV antigenaemia. „AIDS (London, England)”. 2 (6), s. 199–201, 1992. DOI: 10.1097/00002030-199202000-00010. PMID: 1373064. 
  12. Neosine [dostęp 2016-03-18].
  13. Preparaty zawierające: inozyna pranobeks (inosine pranobex). W: Medycyna praktyczna dla lekarzy [on-line]. bazalekow.mp.pl. [dostęp 2015-09-08].

Bibliografia[edytuj]

  1. Jan K. Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska: Leki współczesnej terapii. Wydanie specjalne. Warszawa: Medical Tribune Polska, 2009, s. 411. ISBN 978-83-60135-54-9.
  2. „Pharmindex® Kompendium Leków 2009”, s. 487. Warszawa: CMP Medica Poland Sp. z o.o. ISSN 1426-4269 (pol.). 
  3. Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005. ISBN 83-7430-006-X.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.