Prawdinsk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prawdinsk
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód Flag of Kaliningrad Oblast.png kaliningradzki
Populacja (2005)
• liczba ludności

4500
Nr kierunkowy (+7) 40157
Kod pocztowy 238400
Tablice rejestracyjne 39
Położenie na mapie obwodu kaliningradzkiego
Mapa lokalizacyjna obwodu kaliningradzkiego
Prawdinsk
Prawdinsk
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Prawdinsk
Prawdinsk
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Prawdinsk
Prawdinsk
Ziemia 54°27′N 21°01′E/54,450000 21,016667
Portal Portal Rosja
Kościół (obecnie cerkiew prawosławna) w Prawdinsku

Prawdinsk, Frydland[1] (ros. Правдинск; niem. Friedland in Ostpreußen; lit. Romuva) – miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji na terenie Barcji (4,5 tys. mieszkańców w 2004).

Miejscowość położona nad rzeką Łyną, około 30 km na północny wschód od Bagrationowska i 25 km na południe od Gwardiejska, 10 km od granicy z Polską.

Miasto założone przez Krzyżaków w 1312 roku przy brodzie na Łynie. Frydląd otrzymał regularne rozplanowanie z czworobocznym placem rynkowym. Miasto otoczono w XIV w. murami obronnymi z 2 bramami. 14 czerwca 1807 roku w pobliżu miasta rozegrała się jedna z ważnych bitew wojen napoleońskich.

31 stycznia 1945 roku miasto zostało zdobyte przez oddziały 3. Frontu Białoruskiego. Po wojnie miejscowość przypadła ZSRR. W roku 1946 roku nazwę miasta zmieniono na Prawdinsk.

Najcenniejszym zabytkiem miasta jest kościół parafialny św. Jerzego, wzniesiony w latach około 1360-1380 i rozbudowany na przełomie XV/XVI w. (z tego czasu pochodziły drewniane rzeźbione zworniki sklepienne). Jest to ceglana trójnawowa pseudobazylika z wysoką wieżą i ozdobnym szczytem wschodnim, w którym zachowały się m.in. dwie ceramiczne maski. Powstał jako katolicki, w latach 1525-1945 służył ewangelikom, po latach opuszczenia został odremontowany i służy parafii prawosławnej. W tutejszej szkole w latach 1659-1661 nauczał Jerzy Skrodzki. Z zabudowy historycznego centrum przetrwały nieliczne budynki, m.in. barokowy dom z mansardowym dachem w północnej pierzei rynku. Od zachodu i południa starego miasta istnieją silnie zniszczone odcinki dawnych murów obronnych.

Bibliografia[edytuj]

  • Georg Dehio, Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler, neu bearb. von Ernst Gall, Deutschordensland Preussen, unter Mitw. von Bernhard Schmid und Grete Tiemann, München; Berlin, Deutscher Kunstverlag, 1952
  • Handbuch der historischen Stätten, Ost- und Westpreussen, hrsg. von Erich Weise, Stuttgart, Kröner, 1981, ISBN 3-520-31701-X (unveränd. Nachdr. d. 1. Aufl. 1966)
  • Carl von Lorck, Dome, Kirchen und Klöster in Ost- und Westpreussen. Nach alten Vorlagen, 2. unver. Aufl., Frankfurt am Main, Weidlich, 1982, ISBN 3-8035-1163-1
  • Tadeusz Jurkowlaniec, Gotycka rzeźba architektoniczna w Prusach, Wrocław, Ossolineum, 1989, ISBN 83-04-02935-9
  • Andrzej Rzempołuch, Przewodnik po zabytkach sztuki dawnych Prus Wschodnich, Olsztyn, Remix, 1992, ISBN 83-900155-1-X
  • Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler West- und Ostpreussen. Die ehemaligen Provinzen West- und Ostpreussen (Deutschordensland Preussen) mit Bütower und Lauenburger Land, bearb. von Michael Antoni, München; Berlin, Dt. Kunstverl., 1993, ISBN 3-422-03025-5

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. egzonim wariantowy przyjęty na 79. posiedzeniu KSNG [1]