Prawo Brandoliniego
Prawo Brandoliniego, znane też jako zasada asymetrii bzdur – internetowa maksyma ukuta w 2013 roku przez włoskiego programistę Alberto Brandoliniego. Porównuje ona znaczny wysiłek włożony w obalanie dezinformacji z niewielkim nakładem potrzebnym na jej tworzenie.
Prawo to stwierdza:
Ilość energii potrzebnej do obalenia bzdur jest o rząd wielkości większa niż ta, która jest potrzebna do ich wyprodukowania[1][2][3].
Rozwój internetu i łatwość popularyzowania różnych idei znacznie zwiększyły liczbę przykładów potwierdzających tę zasadę, jednak sama zasada asymetrii była rozpoznawana już od dawna. Podobne stwierdzenia formułowali Jonathan Swift[4] i Frédéric Bastiat[5].
Pochodzenie
[edytuj | edytuj kod]Porzekadło zostało publicznie sformułowane w styczniu 2013 roku przez włoskiego programistę Alberta Brandoliniego[6]. Brandolini stwierdził, że do sformułowania swojego twierdzenia zainspirowała go lektura książki „Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym” autorstwa Daniela Kahnemana chwilę przed obejrzeniem włoskiego politycznego talk show z udziałem byłego premiera Silvio Berlusconiego oraz dziennikarza Marco Travaglio[7][8].
Przykłady
[edytuj | edytuj kod]Jednym z przykładów prawa Brandoliniego jest powtarzane fałszywe twierdzenie, że szczepionki powodują autyzm. Popularność zyskała sprawa brytyjskiego lekarza Andrew Wakefielda, który opublikował artykuł na temat badania rzekomo wykazującego związek między szczepionką MMR a autyzmem. Późniejsze analizy wykazały, że wyniki tego badania były fałszywe, w wyniku czego dr Wakefield stracił prawo do wykonywania zawodu, a jego praca została zdyskredytowana i odwołana[9]. Pomimo szeroko zakrojonych badań, które nie wykazały żadnego takiego związku, fałszywe twierdzenie miało katastrofalny wpływ na zdrowie publiczne, przyczyniając się do wzrostu niechęci do szczepień. Dziesięciolecia badań i prób edukowania społeczeństwa nie zdołały wyeliminować dezinformacji, która wciąż jest przez wielu uznawana jako prawdę[10].
Krótko po zamachu podczas maratonu w Bostonie w mediach społecznościowych zaczęła szerzyć się informacja, wedle której w wybuchach rzekomo zginął uczeń ocalały ze strzelaniny w szkole w Newton. Pomimo wielu prób obalenia plotki, wliczając w to śledztwo serwisu Snopes, fałszywa informacja została udostępniona przez ponad 92 000 osób oraz została wspomniana przez największe agencje medialne[11].
Jako przykład na sprawdzanie się Prawa Brandoliniego w czasie pandemii COVID-19 Jeff Yates, dziennikarz Radio-Canada zajmujący się dezinformacją wypowiedział się na temat krążącego wówczas po sieci filmu na YouTube: „On [Autor filmu] wygaduje naprawdę różne rzeczy. Musiałem sprawdzić każdą z nich z osobna. Musiałem dzwonić do obeznanych w temacie ekspertów i z nimi rozmawiać. Musiałem zapisać słownie te wywiady. Musiałem sformułować z nich czytelny i interesujący tekst. To szaleństwo. Ten gość w piętnaście minut stworzył swój filmik, a ja weryfikowałem go trzy dni.”[12].
Inny przykład pochodzi z 2016 roku, kiedy to reprezentacja Islandii w piłce nożnej wyeliminowała reprezentację Anglii w turnieju Euro 2016. Dziewięć miesięcy po wygranym meczu islandzki lekarz Ásgeir Pétur Þorvaldsson żartobliwie napisał na twitterze, że dzięki zwycięstwu na Islandii nastąpił wyż demograficzny („baby boom”)[13]. Mimo szerokiego rozgłosu medialnego sugerującego prawdziwość tego stwierdzenia, analiza statystyczna przeprowadzona przez dociekliwych badaczy obaliła tezę w tweecie Þorvaldssona[14].
Odwołania do Prawa Brandoliniego
[edytuj | edytuj kod]Do Prawa Brandoliniego w swojej publikacji o dezinformacji odwołała się Telewizja Polska[15].
Na tylnej okładce książki „Mity globalnego ocieplenia” autorstwa Marcina Adamczyka, wydanej w 2019 roku[16] zacytowane jest Prawo Brandoliniego[17]. Wpis nawiązujący do publikacji i samego prawa opublikował na X niedługo przed publikacją książki polityk Janusz Korwin-Mikke[18].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Alberto Brandolini: The bullshit asimmetry: the amount of energy needed to refute bullshit is an order of magnitude bigger than to produce it.. Twitter, 11 stycznia 2013. [dostęp 2025-03-01]. (ang.).
- ↑ Phil Williamson, Take the time and effort to correct misinformation, „Nature”, 540 (7632), 2016, s. 171–171, DOI: 10.1038/540171a, ISSN 1476-4687 [dostęp 2025-01-08] (ang.).
- ↑ Jim Thatcher, Andrew Shears, Josef Eckert, Thinking Big Data in Geography: New Regimes, New Research, U of Nebraska Press, kwiecień 2018, s. 232, ISBN 978-1-4962-0537-7 [dostęp 2025-01-08] (ang.).
- ↑ The Examiner. 9 listopada 1710. [dostęp 2025-03-01]. (ang.).
- ↑ Craig Ladwig: At last, a law for our times. 21 października 2022. [dostęp 2025-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 października 2024)]. (ang.).
- ↑ Alberto Brandolini, x.com [online], X (dawniej Twitter), 11 stycznia 2013 [dostęp 2025-01-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-09-14].
- ↑ Alberto Brandolini, x.com [online], X (dawniej Twitter), 16 listopada 2015 [dostęp 2025-08-01] (ang.).
- ↑ Alberto Brandolini, x.com [online], X (dawniej Twitter), 11 listopada 2015 [dostęp 2025-01-08] (ang.).
- ↑ Suzan Dijkstra, Gautam Kok, Julie G. Ledford, Elena Sandalova i inni. Possibilities and Pitfalls of Social Media for Translational Medicine. „Frontiers in Medicine”. 5, s. 345, 2018. DOI: 10.3389/fmed.2018.00345.
- ↑ Carl T. Bergstrom, Jevin D. West: Calling bullshit: the art of skepticism in a data-driven world. 2020, s. 11–17. ISBN 978-0-525-50918-9.
- ↑ Carl T. Bergstrom, Jevin D. West, Calling bullshit: the art of skepticism in a data-driven world, Random House, 2020, s. 11–17, ISBN 978-0-525-50918-9, OCLC 1127668193 [dostęp 2025-01-08] (ang.).
- ↑ Matthew Lapierre (red.), Truth, lies and the disinformation problem that won’t go away [online], The Gazette (Montreal Gazette), 21 czerwca 2021 [dostęp 2025-01-09], Cytat: „The guy filmed himself in his living room, got millions and millions of views, made everybody freak out and it took me two or three days to fact-check,” Yates said. “He makes all kinds of different claims. I had to check every single one of them. I had to call relevant experts and talk to them. I had to transcribe those interviews. I had to write a text that is legible and interesting to read. It’s madness. It took this guy 15 minutes to make his video and it took me three days to fact-check.” (ang.).
- ↑ x.com [online], X (dawniej Twitter), 27 marca 2017 [dostęp 2025-01-09] (isl.).
- ↑ Victor Grech, Gwinyai Masukume, Fake news of baby booms 9 months after major sporting events distorts the public’s understanding of early human development science, „Early Human Development”, 115, 2017, s. 16–17, DOI: 10.1016/j.earlhumdev.2017.08.007, ISSN 0378-3782 [dostęp 2025-01-09].
- ↑ Telewizja Polska S.A, Czym jest dezinformacja? Karolina Zarzycka (red.) [online], www.tvp.pl, 2 grudnia 2024 [dostęp 2025-01-09], Cytat: Organizacje zajmujące się weryfikacją faktów wykonują ogromną pracę, jednak proces ten bywa żmudny. Prawo Brandoliniego opisuje to obrazowo, mówiąc, że „ilość energii potrzebnej do obalenia bzdur jest o rząd wielkości większa niż ilość energii potrzebna do ich wyprodukowania”. (pol.).
- ↑ Informacja handlowa nt. publikacji [online], e-isbn.pl [dostęp 2025-01-12] (pol.).
- ↑ «Mity globalnego ocieplenia – Marcin Adamczyk» (2019) [KSIĄŻKA] Autor: Marcin Adamczyk • DVDmax.pl [online], www.dvdmax.pl [dostęp 2025-01-12].
- ↑ Janusz Korwin-Mikke, x.com [online], X (dawniej Twitter), 22 grudnia 2019 [dostęp 2025-01-09] (pol.).