Prawo o adwokaturze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze
Data wydania 26 maja 1982
Miejsce publikacji  PRL, Dz.U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124
Tekst jednolity Dz.U. z 2017 r. poz. 2368
Data wejścia w życie 30 września 1982
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji działalność adwokatów
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz.U. z 2017 r. poz. 2400
Wejście w życie ostatniej zmiany 1 stycznia 2018
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze – polska ustawa, uchwalona przez Sejm PRL, regulująca kwestie związane z zawodem adwokata.

Ustawa określa:

  • zasady wykonywania zawodu adwokata
  • działalność izb adwokackich
  • organy adwokatury
  • zasady wpisu i skreślenia z listy adwokatów
  • zasady odbywania aplikacji adwokackiej
  • zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej adwokatów.

Nowelizacje[edytuj | edytuj kod]

Ustawę znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2018[1].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 9 listopada 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2400)