Przejdź do zawartości

Prawo rzeczowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Prawo rzeczowe – dział prawa cywilnego regulujący powstanie, treść, zmianę i ustanie prawa własności i innych praw do rzeczy i zwierząt[1] (w wyjątkowych sytuacjach także nie do nich – np. użytkowanie prawa). Prawo rzeczowe jest prawem bezwzględnym, czyli skutecznym wobec wszystkich (erga omnes), w odróżnieniu od na przykład praw wynikających z umów.

Prawo polskie

[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe źródła prawa i rodzaje praw rzeczowych

[edytuj | edytuj kod]

W Polsce kwestie związane z prawem rzeczowym reguluje księga druga kodeksu cywilnegoWłasność i inne prawa rzeczowe oraz odpowiednie przepisy kodeksu postępowania cywilnego.

Kodeks cywilny wymienia następujące prawa rzeczowe:

Nie jest dopuszczalne umowne ustanowienie praw rzeczowych innych niż wyżej wymienione (zasada numerus clausus praw rzeczowych).

Inne źródła prawa rzeczowego

[edytuj | edytuj kod]

Szczegółowe regulacje z zakresu prawa rzeczowego są zawarte w wielu ustawach. Należą do nich:

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Edward Gniewek: Prawo rzeczowe. Warszawa: C. H. Beck, 2016. ISBN 978-83-255-8676-8.