Prince of Persia (gra komputerowa 1989)
Zrzut ekranowy z gry SDLPoP – klonu Prince of Persia na licencji GPL | |
| Producent | |
|---|---|
| Wydawca |
Brøderbund Software |
| Seria gier |
Prince of Persia |
| Projektant | |
| Artysta | |
| Główny programista | |
| Data wydania |
US: 1989, Europa, Japonia: 1990[1] |
| Gatunek | |
| Tryby gry | |
| Język | |
| Platforma |
Apple II, Amiga[1], Amstrad CPC[1], Atari ST[1], Macintosh, PC DOS[1], NEC PC-9801, ZX Spectrum, NES, SNES, Sega Mega Drive, Sega Master System, TurboGrafx-16 |
| Następna gra w serii | |
| Strona internetowa | |
Prince of Persia – komputerowa gra platformowa wydana w roku 1989 przez studio Brøderbund Software[1]. Pomysłodawcą i autorem grafiki oraz samego kodu gry jest Jordan Mechner[3].
Pierwotnie gra została wydana na komputery Apple II, niedługo później ukazały się wersje m.in. na komputery Amiga, Amstrad CPC, Atari ST, PC z systemem DOS[1], a także na konsole. Powstało również wiele nieoficjalnych wersji, w tym portów na rózne niewspierane wcześniej platformy, m. in. w 2011 roku wydano wersję dla komputera Commodore 64[2].
Gracz wciela się w tytułowego księcia, który ma za zadanie uwolnić księżniczkę z rąk złego wezyra Jaffara. Księżniczka otrzymuje ultimatum – albo poślubi Jaffara, albo umrze w ciągu godziny. Gracz ma więc jedynie godzinę na zapobieżenie nieszczęściu[1].
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Po wyjeździe króla Persji na wyprawę wojenną, władzę przejmuje zły wezyr Jaffar. Aby otrzymać pełną władzę nad Persją musi on poślubić księżniczkę. Ta nie chce za niego wyjść, bo jest już zakochana. Wezyr każe porwać jej wybranka, pozbawić broni i zamknąć w lochu, a jej samej daje ultimatum: musi się zgodzić poślubić go w ciągu godziny, a jeżeli się nie zgodzi to umrze[4]. Bohater w lochach postanawia uratować ją. Na początku musi zdobyć broń, którą znajduje głębiej w więzieniu. Po zdobyciu jej pokonuje strażnika i rusza dalej. Po drodze natyka się na tajemnicze butelki, są w nich mikstury, które wzmocnią go, albo osłabią. Po przechodzeniu pomieszczeń i lochów, oraz pokonywaniu strażników, dociera w końcu do wezyra. Po walce z nim i pokonaniu go, bohater idzie do księżniczki i poślubia ją. Odtąd znany jest jako książę Persji.
Rozgrywka
[edytuj | edytuj kod]Gra jest typową platformówką 2D, gdzie bohater musi unikać wielu pułapek, by dotrzeć do końca etapu – każde końcowe drzwi prowadzą na kolejne piętro. Często potrzebne jest odblokowanie części etapu przez rozwiązywanie prostych zagadek (np. naciśnięcie przycisku w podłodze aktywującego kratę, czy ominięcie drugiego, który powoduje natychmiastowe jej opadnięcie. O ile na początku jest bezbronny, książę szybko zdobywa broń, musi ją jednak przed każdą walką wyciągnąć, inaczej ginie od pierwszego ciosu mieczem. W walce może blokować ataki przeciwników. Prince of Persia korzysta z wielu różnych (w swoim czasie uznanych za rewelacyjne[5]) animacji postaci, mających znaczenie dla samej rozgrywki – np. powolne stąpanie powoduje, że książę nie spadnie w przepaść, czy też może przejść między kolcami). Gracz na przejście gry ma godzinę czasu rzeczywistego – po skończeniu się czasu następuje koniec gry i przegrana[6].
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Historię powstania pierwotnej wersji gry, dla komputera Apple II, Jordan Mechner opisuje w wywiadzie dla Ars Technica udzielonym w styczniu 2020 roku[3].
Pierwsze doświadczenia z tworzeniem gier z animacją wykonaną techniką rotoskopingu zdobył on tworząc grę Karateka. Uznając, że animacje postaci w grach są zbyt sztywne i nienaturalne, zdecydował się, wzorując się na pracy animatorów studia filmowego Disneya, na użycie wspomnianej techniki filmując ruchy swego nauczyciela karate. Używając kalki i ołówka przeniósł kontury postaci z poszczególnych klatek na papier, a następnie piksel po pikselu stworzył grafikę postaci na komputerze[3].
Inspiracją do powstania gry Prince of Persia były filmy i historie, których akcja rozgrywa się w krajach orientu, takie jak Księga tysiąca i jednej nocy. Główny wątek fabuły, historia księżniczki i złego wezyra, został zaczerpnięty z filmu Złodziej z Baghdadu z 1940 roku. Z kolei główne elementy rozgrywki - bieganie, skakanie, wspinanie się, pułapki z kolcami itp. zostały zainspirowane scenami z filmu Poszukiwacze zaginionej Arki, w którym Indiana Jones przeżywa podobne przygody już w pierwszych scenach filmu[3].
Animacja postacji w grze powstała, podobnie jak w przypadku gry Karateka, również metodą rotoskopingu, tym razem z użyciem kamery VHS, którą Jordan Mechner sfilmował swojego brata wykonującego ruchy przewidziane w grze. By uzyskać właściwy kontrast przenosząc obraz do Apple II, najpierw podłączył kamerę do telewizora w zaciemnionym pokoju i klatka po klatce przeniósł kontury postaci na papier. Następnie przy pomocy kserografu składał poszczególne klatki w sekwencje, by ostatecznie przy pomocy digitizera przenieść obraz do programu animacyjnego na Apple II. Praca ta trwała tygodnie od momentu sfilmowania ruchu postaci swojego brata na parkingu w pobliżu szkoły. Efektem była jednak niezwykle płynna i naturalnie wyglądająca animacja postaci, z której zasłynęła wydana z wielkim sukcesem gra[3].
W połowie 1988 roku powstał działający prototyp gry. Jordan jednak uznał, że brakuje w niej czegoś, dreszczyka emocji, dzięki któremu gra byłaby mniej monotonna. Początkowo nie przewidywano obecności i przeciwników w grze, m. in. ze względu na ograniczenia pamięciowe Apple II. Za namową znajomych zdecydował się on utworzyć dodatkową postać, którą stał się ostatecznie "cień" głównego bohatera. Postać ta mogła zostać dodana dzięki wykorzystaniu tej samej grafiki, co dla głównej postaci, jedynie zmienionej prostą operacją (XOR) wykonaną na bitach reprezentujących grafikę postaci, którą dodano w krótkim fragmencie kodu programu. W ten sposób, przez konieczność poradzenia sobie z istniejącymi ograniczeniami sprzętowymi, powstała najbardziej charakterystyczna postać gry, której obecność została wpleciona w kilku kluczowych, oryginalnych miejscach rozgrywki[3].
Ostatecznie Jordan zdecydował, że konieczne jest dodanie również strażników i znalazł 12-kilobajtowy fragment pamięci w karcie rozszerzeń Apple II, który mógł być wykorzystany do zapisania danych dla dodatkowych postaci. Próby sfilmowania walczących postaci nie dały satysfakcjonyjących rezultatów i do stworzenia animacji strażników użyto scen walk z filmu Przygody Robin Hooda[3].
Gra została ostatecznie wydana pod koniec 1989 roku na Apple II, który był już wówczas gasnącą platformą, zastępowaną przez nowsze generacje komputerów, co groziło niebezpieczeństwem porażki finansowej projektu. Sytuację uratowały powstałe w kolejnych latach porty dla innych komputerów oraz konsol. Ich sukces pozwolił na stworzenie kolejnych produktów serii[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Prince of Persia. „Top Secret”. 2/92 (9), s. 13-16, luty-marzec 1992.
- 1 2 Prince of Persia. C64 Wiki. [dostęp 2026-06-19]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 War Stories: Jordan Mechner on Making Prince of Persia (ArsTechnica) w serwisie YouTube
- ↑ Prince of Persia [1989] – PC – IGN [online], uk.ign.com [dostęp 2017-11-26] (ang.).
- ↑ Click 1/2004, strona 22, tabelka "krótka lekcja historii"
- ↑ Prince of Persia (Game) – Giant Bomb [online], www.giantbomb.com [dostęp 2017-11-26] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona twórcy gry
- Najstarszy polski Nieoficjalny Serwis Gry
- Prince of Persia w serwisie Gry-Online
- Prince of Persia w serwisie MobyGames (ang.)
- Gry na platformę DOS
- Gry komputerowe z 1989 roku
- Platformowe gry komputerowe
- Gry na platformę Amiga
- Gry na platformę Apple II
- Gry na platformę Atari ST
- Gry na platformę iOS
- Gry na platformę Sega Mega Drive/Sega Genesis
- Gry na platformę Sega CD
- Gry na platformę Sega Master System
- Gry na platformę SNES
- Gry na platformę TurboGrafx-16
- Gry z serii Prince of Persia
- Komputerowe gry fantasy