Pro-choice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Symbol ruchu pro-choice

Pro-choice (ang. za wyborem, na rzecz wyboru) – określenie organizacji i ruchów społecznych opowiadających się za prawem kobiet do decydowania o aborcji i innymi tzw. prawami reprodukcyjnymi.

Terminologia[edytuj]

Podobnie jak wiele innych terminów używanych przez uczestników debaty aborcyjnej, także rozróżnienie na ruchy pro-choice i pro-life bywa uznawane za nacechowane emocjonalnie: pierwsza nazwa odwołuje się do prawa do wolności, druga do prawa do życia. Mogą być jednak odbierane także jako sugestia, że druga strona sporu jest danym wartościom przeciwna („anti-choice”, „anti-life”)[1].

Co ważne, rozróżnienia na ruchy pro-life i pro-choice wśród obywateli państw, gdzie toczy się debata publiczna na tematy związane z aborcją rzadko kiedy są jasne: przykładowo w sondażu dla amerykańskiego Public Religion Research Institute 70 proc. obywateli USA określiło siebie jako „pro-choice” a jednocześnie niemal dwie trzecie jako „pro-life”[2]. Jednocześnie respondenci zauważyli, że sam fakt opowiedzenia się po którejś ze stron sporu może być społecznie stygmatyzujący[2].

Z powodu problemów terminologicznych wiele redakcji i agencji prasowych sugeruje używanie bardziej neutralnych bądź opisowych terminów na określenie stron sporu o prawo do aborcji. Przykładowo Associated Press sugeruje w swoim podręczniku stylu użycie terminów ruch bądź działacz „na rzecz prawa do aborcji” i „przeciwko aborcji” (ang. abortion rights i anti-abortion)[3].

Historia[edytuj]

Początek zorganizowanych ruchów pro-choice sięga lat 60. XX wieku, kiedy w krajach Europy Zachodniej i Ameryki Północnej zaczęły powstawać organizacje stawiające sobie za cel depenalizację przerywania ciąży. Współczesne ruchy i organizacje pro-choice odwołują się do następujących wartości:

  • fundamentalnych praw człowieka (m.in. decydowania o swoim życiu osobistym, prywatności)
  • dobra rodziny jako całości (przeważającego – zdaniem części kręgów pro-choice – nad dobrem płodu)[4]
  • stwierdzenia, iż płód/embrion nie jest istotą ludzką i stanowi część ciała kobiety
  • zasady świeckości państwa (zakładają, że państwo nie może narzucać norm religijno-moralnych)

Ruchy pro-choice często wskazują na rozmaite patologie społeczne (porzucanie noworodków, przestępczość nieletnich) jako argumenty przemawiające za legalizacją aborcji (zakładają, że po legalizacji aborcji liczba tego typu zjawisk znacząco spadnie).

Krytyka[edytuj]

Zdaniem części środowisk pro-life, organizacje pro-choice zawyżają statystyki bezprawnych przerwań ciąży, a także liczbę kobiet umierających w wyniku nielegalnej aborcji[5], chcąc w ten sposób przekonać do swoich racji.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. James A.J. A. Holstein James A.J. A., Jaber F.J. F. Gubrium Jaber F.J. F., Handbook of Constructionist Research, Guilford Press, 2008, s. 479, ISBN 9781593853051 (ang.).
  2. a b DanielD. Cox DanielD., Robert P.R. P. Jones Robert P.R. P., Committed to Availability, Conflicted about Morality, [w:] PRRI [online], 6 września 2011 [dostęp 2016-10-03] (ang.).
  3. Goldstein, Norm, ed. The Associated Press Stylebook. Philadelphia: Basic Books, 2007.
  4. M. Kozakiewicz, O miłości prawie wszystko, Warszawa 1962, s.66 - 67
  5. Organizacje pro-choice w Polsce podają, że na świecie co 7 minut umiera kobieta w wyniku nielegalnej aborcji https://web.archive.org/web/20100128060003/http://sameosobie.free.ngo.pl/news.php