Propagandhi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Propagandhi
ilustracja
Rok założenia 1986
Pochodzenie Winnipeg, Manitoba, Kanada
Gatunek anarchopunk
hardcore punk
rock progresywny
Aktywność od 1986
Wydawnictwo muzyczne G7 Welcoming Committee
Fat Wreck Chords
Powiązania The Weakerthans
I Spy
Skład
Jord Samolesky
Chris Hannah
Todd Kowalski
Sulynn Hago
Byli członkowie
Scott Hopper
Mike Braumeister
John K. Samson
David Guillas
Strona internetowa

Propagandhianarchopunkowy zespół muzyczny, założony w 1986 roku w Winnipeg, w Kanadzie przez Chrisa Hannah i Jorda Samolesky'ego. Znany jest z głoszenia idei anarchistycznych. Grupa sprzeciwia się łamaniu praw człowieka, rasizmowi, homofobii, imperializmowi, religii, faszyzmowi i kapitalizmowi. Członkowie zespołu propagują także wegański styl życia oraz wspierają kampanie na rzecz praw zwierząt.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki zespołu[edytuj | edytuj kod]

W połowie lat osiemdziesiątych Samolesky i Hannah rozpoczęli współpracę ze Scottem Hopperem, który zgłosił się do nich po przeczytaniu ogłoszenia o potrzebnym basiście, które zamieścili oni w miejscowym sklepie muzycznym. Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych Hopper został zastąpiony przez Mike’a Braumeistera. W takim składzie zespół po raz pierwszy wystąpił na żywo. Po nagraniu kilku dem oraz po paru większych koncertach, w tym jednym odbytym z zespołem Fugazi z Waszyngtonu, Braumeister przeprowadził się do Vancouver. Jego miejsce zajął John K. Samson – muzyk posiadający słabość do poezji.

Pierwsze koncerty i albumy[edytuj | edytuj kod]

W 1992 roku Propagandhi zagrało koncert z kalifornijską grupą punkrockową o nazwie NOFX, podczas którego zagrali cover piosenki zespołu Cheap Trick pod tytułem Surrender. Fat Mike, właściciel wytwórni płytowej o nazwie Fat Wreck Chords, był pod wrażeniem występu i podpisał umowę z członkami Propagandhi. Zaprosił ich także do Los Angeles w celu nagrania debiutanckiego albumu o nazwie How to Clean Everything, który ukazał się w 1993. Kolejne trzy lata upłynęły zespołowi na koncertach; jego popularność w tym okresie znacznie wzrosła, co zbiegło się ze wzrostem popularności samego punk rocka w połowie lat dziewięćdziesiątych. W 1996 roku wydany został drugi album- Less Talk, More Rock, wydany, tak jak album debiutancki, przez Fat Wreck Chords. Tytuł albumu był żartem, związanym z faktem, iż członkowie zespołu byli znani z długich przemówień wygłaszanych podczas koncertów.

Dalszy rozwój kariery[edytuj | edytuj kod]

Po wydaniu drugiej płyty basista John K. Samson zdecydował się opuścić zespół i utworzyć swój o nazwie The Weakerthans. Hannah i Samolesky, dzięki pożyczce na kwotę 50 000 dolarów zaciągniętej u Fat Mike’a, założyli wytwórnię płytową G7 Welcoming Committee Records, która później wydała pierwszy album The Weakerthans. Nazwa nowo powstałej wytwórni była wyrazem niechęci założycieli do G7 (obecnie G8), a jej struktura ekonomiczna została oparta na Pareconie. W tym okresie Propagandhi wydało kolekcję zbiór dem, coverów, nowych aranżacji swoich utworów oraz piosenek granych na żywo pod nazwą Where Quantity is Job #1. Jako nowego basistę zatrudniono Todda Kowalskiego, który wcześniej grał w zespołach I Spy oraz Swallowing Shit.

Po czterech latach Propagandhi wydało swój trzeci, pełnometrażowy album, zatytułowany Today’s Empires, Tomorrow’s Ashes. Był on odejściem od wcześniejszego stylu zespołu- miał cechy thrash metalu oraz metalu progresywnego. Oprócz utworów na płycie z albumem można było znaleźć filmy polityczne oraz eseje, poruszające takie tematy jak COINTELPRO czy Czarne Pantery.

Początek XXI wieku[edytuj | edytuj kod]

18 października 2005 do sprzedaży trafiła kolejna, czwarta już płyta Propagandhi- Potemkin City Limits. Podobnie jak w przypadku poprzedniego albumu, na płycie z piosenkami znalazły dodatkowe materiały, takie jak dokumenty PDF dotyczące m.in. Pareconu oraz weganizmu, a także linki do stron organizacji popieranych przez zespół; zrezygnowano jednak z filmów politycznych.

W czasie wydania płyty Chris Hannah przyjął pseudonim „Glen Lambert”, czym zdezorientował fanów i recenzentów. We wrześniu 2005 wytwórnia G7 Welcoming Committee Records dla żartu ogłosiła oficjalnie, że Hannah opuścił zespół już w 2003 roku, a pozostali jego członkowie grupy znaleźli nowego basistę- Glena Lamberta, dawniej członka zespołu Portage Terriers. Nieprawdziwość tego ogłoszenia została bardzo szybko udowodniona na podstawie wielu faktów. Mimo to wytwórnia nie przyznała się do żartu, a sam zespół Propagandhi 14 sierpnia 2006 podał do publicznej wiadomości, że Glen Lambert został zwolniony, a jego miejsce ponownie zajął Chris Hannah. Do zespołu doszedł także gitarzysta David Guillas, przez zespół po raz pierwszy składał się z czterech osób. Guillas jest byłym członkiem dwóch zespołów wywodzących się z Winnipeg- Giant Sons i Rough Music.

W 2007 zespół wydał płytę DVD zatytułowaną Live from Occupied Territory, będąca oficjalnym bootlegiem, na którym zamieszczono nagranie z ich wystąpienia w zoo w Winnipeg; miało ono miejsce 13 września 2003 roku. Dochód z jego sprzedaży wspiera Grassy Narrows Blockade oraz Middle East Children's Alliance. Na płycie zamieszczono także dwa pełnometrażowe filmy dokumentalne: Peace Propaganda and the Promised Land, oraz As Long as the Rivers Flow.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Dema[edytuj | edytuj kod]

  • We Don't Get Paid, We Don't Get Laid, and Boy Are We Lazy (1990)
  • Fuck the Scene (1991)
  • Martial Law With a Cherry on Top (1992)

Albumy[edytuj | edytuj kod]

EP[edytuj | edytuj kod]

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

  • Where Quantity Is Job #1 (G7 Welcoming Committee Records, 1998)
  • „Portage La Prairie” (Recess Records, 1994)
  • „Nation States” (Fat Wreck Chords, 1996)
  • „The Only Good Fascist Is a Dead Fascist (Dallas Hansen Dance Mix)” (AK Press/Epitaph Records, 1994)
  • „Hard Times” (AK Press/G7 Welcoming Committee Records, 1998)
  • „War Is Peace, Slavery is Freedom, May All Your Interventions Be Humanitarian” (Fat Wreck Chords, 2001)
  • „Come to the Sabbat” (Campfire Records, 2002)