Protestantyzm w Niemczech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Protestantyzm w Niemczech – społeczność Kościołów protestanckich w Niemczech, składająca się głównie z Kościoła ewangelickiego w Niemczech, oraz wolnych kościołów ewangelikalnych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Protestantyzm w Niemczech bierze swoje początki w 1517 roku, kiedy Marcin Luter ogłosił swoje 95 tez, kwestionując nauczanie Kościoła katolickiego o odpustach. Początkowo Luter nie zamierzał doprowadzić do rozłamu w Kościele, mimo to podział nastąpił. Cesarstwo Rzymskie stało się domem dla wielu wyznań, w przeważającej części stany północne i środkowe Niemiec miały tendencję do przyjmowania protestantyzmu (głównie luteranizmu, ale także kalwinizm), podczas gdy stany południowe i Nadrenia w dużej mierze pozostały katolickie. Każdy książę miał wolny wybór religii dla jego stanu zgodnie z zasadą Cuius regio, eius religio.

Do lat siedemdziesiątych XX wieku protestanci przeważnie stanowili ponad połowę społeczeństwa. Później zaczął się spadek liczby członków Kościoła ewangelickiego, co widoczne jest w spisie z 1987[1].

Obecnie[edytuj | edytuj kod]

Według Operation World (2010) protestantyzm wyznaje 26,6 miliona osób z różnych wyznań co stanowi 32,4% mieszkańców Niemiec[2]. Największe wspólnoty związane z protestantyzmem według najnowszych danych stanowią:

W roku 2017 liczba członków Kościoła ewangelickiego spadła do 21,5 mln. Za przyczynę ubytku wiernych odpowiadają przede wszystkim przemiany demograficzne, oraz laicyzacja[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Deutschland: Die Konfessionen [dostęp 2018-11-26] (niem.).
  2. Germany. Operation World, 2010. [dostęp 2015-07-06].
  3. Deutsche Welle, Postępująca erozja Kościołów w RFN., DW.COM [dostęp 2018-11-26] (pol.).