Protesty w Korei Północnej (2009–2010)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Protesty w Korei Północnej (2009–2010)
Państwo  Korea Północna
Miejsca wystąpień Hamhŭng
Początek wystąpień 2009
Koniec wystąpień 2010
Ofiary śmiertelne 12 osób (oficjalnie)
Ranni nie wiadomo
Charakter wystąpień demonstracje
brak współrzędnych

Protesty w Korei Północnejantyrządowe protesty o charakterze społeczno-politycznym w Korei Północnej przeciwko pogorszeniu warunków życiowych po denominacji wona. Protesty te były pierwszym jawnym buntem w Korei Północnej[1].

Protesty[edytuj | edytuj kod]

Od 30 listopada do 6 grudnia 2009 roku Korea Północna przeprowadziła denominację wona, w dążeniu do opanowania inflacji i rozwoju czarnego rynku (w rzeczywistości reforma miała na celu ograniczenie handlu ulicznego oraz zwiększenie kontroli służb publicznych nad ludnością)[1]. Korea Północna wprowadziła nowe banknoty, obcinając dwa zera w stosunku do starej waluty[1]. Obywatele Korei Północnej mogli wymienić pieniądze do kwoty 100 tysięcy starych wonów na gospodarstwo domowe oraz dodatkowo po 50 tysięcy na jednego członka rodziny[1]. Pozostałe środki miały być deponowane w bankach[2]. Mieszkańcy mogli wymieniać pieniądze przez kilka dni[1]. Osobą odpowiedzialną za reformę był północnokoreański polityk, szef resortu finansów i planowania, Pak Nam Gi[1].

Uchodźcy z Korei Północnej poinformowali, że ludzie wyrzucali pieniądze do rzek, ponieważ nie mogli ich deponować w państwowych bankach[1]. Niektórzy wymieniali na czarnym rynku wony na juany i dolary (dopóki rząd nie zakazał korzystania z tych walut)[1].

W protestach Koreańczycy palili banknoty[1]. Pojawiły się także hasła wymierzone w ówczesnego przywódcę Korei Północnej, Kim Dzong Ila[1]. Ważniejsze manifestacje odbyły się w dwóch punktach Hamhŭnga[2]. Na miejscowym uniwersytecie studenci rozdawali ulotki potępiające politykę rządu[2]. Oprócz tego na uczelni pojawiły się graffiti Dziedziczna sukcesja to zdrada socjalizmu! oraz Precz z Kim Dzong Ilem![3]. Po protestach 12 ich organizatorów stracono, choć nie wiadomo dokładnie, ilu osób bezpośrednio dotknęły represje[4]. Po stłumieniu rozruchów Pak Nam Gi został rozstrzelany[1]. Uniwersytet w Hamhŭngu został na jakiś czas zamknięty[3]. Oficjalnie podano, że studenci przerwali naukę, by pomóc w pracach rolnych[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k Nicolas Levi: Nicolas Levi: Palenie banknotów to pierwszy jawny bunt w Korei Północnej. polska-azja.pl, 2010-03-31. [dostęp 2015-03-13].
  2. a b c dziennik.pl: To pierwszy jawny bunt w Korei Północnej. 2009-12-04. [dostęp 2015-03-13].
  3. a b c tvn24.pl: Uszkodzili pomnik babci Kima. Kult jednostki się chwieje?. 2012-02-13. [dostęp 2015-03-15].
  4. N.Korea backtracks on currency change: report (ang.). 2009-12-14. [dostęp 2015-04-04].