Prowincja (I Rzeczpospolita)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podział administracyjny I Rzeczypospolitej

Prowincja – prawno-administracyjna część składowa państwa polsko-litewskiego. Prowincje mają swe źródło w nadaniu w 1347 przez Kazimierza Wielkiego osobnych statutów występujących w historiografii pod wspólną nazwą "statuty wiślicko-piotrkowskie" dla Wielkopolski i Małopolski, a jeszcze głębsze - w rozbiciu dzielnicowym.

Od zawarcia unii lubelskiej (1569) Rzeczpospolita (I RP) dzieliła się na trzy prowincje:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]