Proza chłopska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy nurtu w powojennej literaturze polskiej. Zobacz też: artykuł o prozie chłopskiej w literaturze radzieckiej.

Proza chłopska – nurt w polskiej literaturze powojennej, tworzony przez pisarzy o wiejskim pochodzeniu i podejmujący tematykę wiejską. Utwory tego nurtu poświęcone były m.in. kulturze i obyczajowości chłopskiej, zmianom cywilizacyjnym wywołanym przez migrację chłopów, rozpadowi tradycyjnej społeczności wiejskiej oraz tożsamości chłopskiej.

Literatura nurtu chłopskiego najbujniej rozwijała się w latach 60. XX wieku[1], tracąc później na żywotności i ulegając stopniowej konwencjonalizacji[2]. Do najwybitniejszych pozycji prozy chłopskiej zalicza się m.in. Konopielkę (1973) Edwarda Redlińskiego, Nagi sad (1967) oraz Kamień na kamieniu (1984)[3] Wiesława Myśliwskiego. Inne pozycje nurtu to m.in. Blizny i Ziemi przypisany Juliana Kawalca, Panny szczerbate i Jednorożec Mariana Pilota, Obcoplemienna ballada, Diabły i A jak królem, a jak katem będziesz Tadeusza Nowaka, Najada Zyty Oryszyn, oraz Wielkie kochanie i Appassionata Józefa Mortona[4].

Dariusz Nowacki uważa, że obecnie następuje odrodzenie chłopskiej prozy[5].[styl do poprawy]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lata 60. – złota dekada literatury chłopskiej.
  2. Przemysław Czapliński, Piotr Śliwiński: Literatura polska 1976–1998. Wydawnictwo Literackie, 1999, s. 16, 19. ISBN 83-08-02857-8.
  3. Przemysław Czapliński, Piotr Śliwiński: Literatura polska 1976–1998. Wydawnictwo Literackie, 1999, s. 17. ISBN 83-08-02857-8.
  4. Przemysław Czapliński, Piotr Śliwiński: Literatura polska 1976–1998. Wydawnictwo Literackie, 1999, s. 16–17. ISBN 83-08-02857-8.
  5. Nowa fala literatury wiejskiej? Świetne książki Muszyńskiego i Płazy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Przemysław Czapliński, Piotr Śliwiński: Literatura polska 1976–1998. Wydawnictwo Literackie, 1999. ISBN 83-08-02857-8.