Prozodia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Prozodia (gr. prosoidia pieśń z akompaniamentem)

  1. Brzmieniowe właściwości mowy nakładające się na głoskowy, sylabiczny i wyrazowy ciąg wypowiedzi. Należą do nich akcent, intonacja i iloczas. Niekiedy w poezji pojęcie prozodii jest używane jako synonim metrum.
  2. W muzyce mianem prozodii określana jest właściwa relacja akcentów słownych i muzycznych, które powinny być zgodne.
  3. Dyscyplina naukowa zajmująca się brzmieniowymi zjawiskami wiersza – zagadnieniami akcentu, iloczasu, intonacji.
  4. W informatyce intonacja syntezowanej mowy.