Przełącznik ognia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przełącznik rodzaju ognia - w broni samoczynno-samopowtarzalnej element mechanizmu spustowego, który umożliwia przełączanie między ogniem pojedynczym i ogniem ciągłym. Działanie polega na wyłączeniu przerywacza przy przejściu na ogień ciągły[1].

Niektóre modele broni mają przerywacze umożliwiające także strzelanie krótkimi seriami (np. MP-5); często pełni też rolę bezpiecznika - uniemożliwia oddanie strzału.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mała encyklopedia wojskowa. T. 2. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970, s. 806.