Przełęcz Emila Zegadłowicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przełęcz Emila Zegadłowicza
Państwo  Polska
Wysokość ok. 425 m n.p.m.
Pasmo Beskid Mały, Karpaty
Sąsiednie szczyty Łysa Góra, Iłowiec
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Przełęcz Emila Zegadłowicza
Przełęcz Emila Zegadłowicza
Ziemia49°50′48″N 19°29′04″E/49,846667 19,484444

Przełęcz Emila Zegadłowicza (ok. 425 m) – przełęcz w Beskidzie Małym, w najdalej na północ wysuniętym jego Paśmie Bliźniaków. Pasmo to ciągnie się od doliny Wieprzówki w Andrychowie po dolinę Skawy na wschodzie. Przełęcz E. Zegadłowicza znajduje się w jego wschodniej części, pomiędzy szczytem Łysej Góry (548 m), a zachodnim wierzchołkiem Iłowca (485 m), zaraz po jego zachodniej stronie[1]. Południowe stoki przełęczy opadają do doliny Ponikiewki w miejscowości Ponikiew, północne ndo Gorzenia Górnego na Pogórzu Śląskim[2].

Przełęczy nadano nazwę dla uczczenia Emila Zegadłowicza, który spędził dzieciństwo i młodość w Gorzeniu Górnym[1].

Piesze szlaki turystyczne
szlak turystyczny żółty InwałdWapienicaPanienkaKokocznikBliźniakiPrzełęcz Czesława Panczakiewicza – Łysa Góra – Przełęcz Emila Zegadłowicza – Iłowiec – Gorzeń Górny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Radosław Truś: Beskid Mały. Przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008. ISBN 978-83-89188-77-9.
  2. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2015-04-01].