Przełęcz Jaworzyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przełęcz Jaworzyce (widok z polanki paralotniarzy na Szczeblu)
Przełęcz Jaworzyce (widoczny zakręt drogi odchodzącej z przełęczy do Obserwatorium Astronomicznego na Lubomirze
Krzyż na przełęczy

Przełęcz Jaworzyce – przełęcz znajdująca się pomiędzy Wierzbanowską Górą (778 m n.p.m.), a Lubomirem (904 m n.p.m.) w Paśmie Lubomira i Łysiny[1]. Według autorów niektórych przewodników turystycznych jest to równocześnie przełęcz pomiędzy Beskidem Wyspowym (do którego należy Wierzbanowska Góra), a Beskidem Makowskim, do którego należy Pasmo Lubomira i Łysiny[2]. Jednak według uznanej powszechnie regionalizacji fizycznogeograficznej Karpat opracowanej przez Jerzego Kondrackiego całe Pasmo Lubomira i Łysiny należy do Beskidu Wyspowego, przełęcz ta jest więc jego wewnętrzną przełęczą[3]. Istnieją też zasadnicze różnice w nazewnictwie. Dawniej Przełęcz Jaworzyce nazywana była Wierzbanowską Przełęczą[4][2], obecnie nazwę tę nosi inna przełęcz (pomiędzy Wierzbanowską Górą a Cietniem)[1].

Północne zbocza przełęczy to rejon wsi Kobielnik. Spływa z nich potok Kobielnik, będący dopływem Krzyworzeki. Zbocza południowe zajmuje wieś Węglówka, a spływający z nich potok zasila Kasiniankę (wszystkie w dorzeczu Raby). Przez przełęcz prowadzi lokalna droga z Kobielnika i Wiśniowej do Węglówki i Kasinki Małej.

Z odkrytych w niektórych miejscach rejonów przełęczy i zboczy ponad nią widoczne są: Szczebel, Babia Góra, Zębalowa, potężny masyw Lubogoszczy, a na lewo od niego Śnieżnica (za nią Ćwilin), Jasień i Gorc[5].

Szlaki turystyki pieszej[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czerwony (Mały Szlak Beskidzki) – czerwony przez Lubomir 1 h i Łysinę 1:20 h do Myślenic
szlak turystyczny czerwony (Mały Szlak Beskidzki) – czerwony przez Wierzbanowską Górę, Przełęcz Wielkie Drogi, Kasinę Wielką, Lubogoszcz do Mszany Dolnej

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
  2. a b Andrzej Matuszczyk: Beskid Wyspowy. Pruszków: Oficyna Wyd. „Rewasz”, 2001. ISBN 83-85557-86-5.
  3. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  4. Beskid Wyspowy 1:75 000. Mapa topograficzno-turystyczna. Wojskowe Zakłady Kartograficzne, Warszawa, 1993
  5. Andrzej Matuszczyk: Beskid Wyspowy. Część wschodnia. Warszawa. Kraków: Wyd. PTTK „Kraj”, 1986. ISBN 83-7005-125-1.