Przełęcz Mieczysława Orłowicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przełęcz im. Mieczysława Orłowicza
Widok z Osadzkiego Wierchu na Smerek górujący nad przełęczą
Widok z Osadzkiego Wierchu na Smerek górujący nad przełęczą
Państwo  Polska
Wysokość 1075 m n.p.m.
Pasmo Bieszczady Zachodnie
Położenie na mapie Bieszczadów Zachodnich
Mapa lokalizacyjna Bieszczadów Zachodnich
Przełęcz im. Mieczysława Orłowicza
Przełęcz im. Mieczysława Orłowicza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przełęcz im. Mieczysława Orłowicza
Przełęcz im. Mieczysława Orłowicza
Ziemia49°10′51″N 22°29′29″E/49,180833 22,491389

Przełęcz im. Mieczysława Orłowiczaprzełęcz w Bieszczadach Zachodnich, w masywie Połoniny Wetlińskiej; od 1974 nosi imię Mieczysława Orłowicza[1].

Jest to szerokie siodło oddzielające Smerek od Szarego Berda[2] w masywie Połoniny Wetlińskiej. W rzeczywistości są to dwa obniżenia rozdzielone niewielkim garbem. Dalej na zachód wysunięta jest przełęcz usytuowana wyżej (1094 m), jest ona bardziej znana ze względu na znajdujący się tam węzeł popularnych szlaków turystycznych. Na wschód od niej leży drugie, niższe obniżenie (1075 m), dawniej zwane Żołobyną. Obecność dwóch przełęczy powoduje liczne błędy na mapach. Najczęściej jest to zaznaczanie sygnatury w miejscu węzła szlaków (wyższa przełęcz) i podawanie wysokości niższej z nich.

Przełęcz Orłowicza jest jednym z najniżej położonych miejsc występowania połoniny w polskich Bieszczadach.

Piesze szlaki turystyczne[edytuj]

szlak turystyczny żółty żółty WetlinaZatwarnica
  • z Wetliny 1.30 h (↓ 1 h)
  • z Zatwarnicy 3 h (↓ 2 h)
szlak turystyczny czerwony czerwony Główny Szlak Beskidzki
szlak turystyczny czarny czarny Jaworzec – Przełęcz Orłowicza
  • z Jaworca 3 h (↓ 2.20 h)

Przypisy

  1. Zarządzenie nr 50 Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 maja 1974 r. w sprawie zmiany i ustalenia nazw niektórych miejscowości i obiektów fizjograficznych (M.P. z 1974 r. Nr 22, poz. 130).
  2. Wojciech Krukar: Mapa Bieszczadów wyd. Ruthenus. [dostęp 17.12.2008].

Bibliografia[edytuj]

  1. Bieszczady i Góry Sanocko-Turczańskie. Mapa turystyczna. Skala 1:75 000. Wydanie trzecie. Warszawa: PPWK SA. ISBN 83-7329-436-8.
  2. Bieszczady. Przewodnik. Pruszków, Olszanica: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 1995.