Przełęcz Piotrowicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przełęcz Piotrowicka
Państwo  Polska
Wysokość ok. 396 m n.p.m.
Pasmo Krowiarki
Sąsiednie szczyty Grodowa i Krzyżowa
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Przełęcz Piotrowicka
Przełęcz Piotrowicka
Ziemia50°22′22,9″N 16°41′33,8″E/50,373028 16,692722

Przełęcz Piotrowickaprzełęcz (ok. 396 m n.p.m. ) w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Wschodnich, w Masywie Śnieżnika, w paśmie Krowiarek.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Przełęcz położona jest w zachodniej części pasma Krowiarek, około 5,2 km na północny wschód od centrum miejscowości Bystrzyca Kłodzka i około 2,8 na południowy zachód od centrum miejscowości Ołdrzychowice Kłodzkie.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Przełęcz stanowi rozległe, wyraźne siodło, przecinające masyw południowego grzbietu pasma Krowiarek, oddzielając wzniesienia Piotrowickiego Lasu na zachodzie od masywu Żelaznych Gór na wschodzie. najbliższym wzniesieniem na zachodzie jest Grodowa, natomiast najbliższym wzniesieniem na południowym zachodzie jest Krzyżowa.

Przez przełęcz przechodzi droga ze Starego Waliszowa do Żelazna.

Na północ od przełęczy położone są pierwsze zabudowania Piotrowic, natomiast na południe – kapliczka.

Budowa geologiczna[edytuj | edytuj kod]

Okolice przełęczy zbudowane jest ze skał metamorficznych, głównie łupków łyszczykowych z wkładkami i soczewami wapieni krystalicznych (marmurów kalcytowych i dolomitowych) serii strońskiej, a także gnejsy śnieżnickie. Wszystkie te skały należą do metamorfiku Lądka i Śnieżnika. Dolne partie południowych zboczy zbudowane są ze skał osadowych pochodzących z okresu górnej kredypiaskowców ciosowych. Tutejsze skały kredowe stanowią fragment rowu Górnej Nysy (niecki śródsudeckiej).

Roślinność[edytuj | edytuj kod]

Obszar otoczenia przełęczy zajmują użytki rolne – głównie łąki, wyżej zbocza wzniesień porasta las świerkowy regla dolnego z domieszką drzew liściastych.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez przełęcz nie prowadzi żaden szlak turystyczny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]