Przełęcz Walimska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przełęcz Walimska
Widok na przełęcz od południa, z niebieskiego szlaku prowadzącego na Wielką Sowę.
Widok na przełęcz od południa, z niebieskiego szlaku prowadzącego na Wielką Sowę.
Państwo  Polska
Wysokość 755[1] m n.p.m.
Pasmo Góry Sowie
Sąsiednie szczyty Mała Sowa i Przygodna Kopa
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Przełęcz Walimska
Przełęcz Walimska
Ziemia50°41′49,49″N 16°28′28,95″E/50,697081 16,474708

Przełęcz Walimska (niem. Sieben Kurfürsten) – przełęcz położona na terenie Gór Sowich na wysokości 755[2] m n.p.m.

Położenie i opis[edytuj]

Przełęcz Walimska to popularny cel wycieczek. Jest również doskonałym punktem wypadowym na szczyt Wielkiej Sowy[1]. Przebiega przez nią droga wojewódzka nr 383 łącząca miasta powiatu dzierżoniowskiego z Walimiem, Jedliną oraz z Wałbrzychem[1]. Droga powstała w ramach robót publicznych pod koniec lat czterdziestych XIX wieku, to jest w czasach kryzysu ekonomicznego na Śląsku i z tego powodu nazwano ją „drogą głodu” (niem. Hungerstrasse)[1]. Droga umożliwiła dogodną przeprawę przez Góry Sowie, łącząc miejscowości związane z chałupniczą produkcją tkanin, rozmieszczone po obu stronach masywu górskiego.

Około 1870 roku na Przełęczy Walimskiej zbudowano schronisko turystyczne Sieben Kurfürsten (siedmiu elektorów - nazwa od rosnących w pobliżu siedmiu świerków), oferujące noclegi dla 18 osób w dziesięciu pokojach[1]. Schronisko cieszyło się dużym uznaniem odwiedzających. Z budynku zachowały się na położone przy szosie fragmenty fundamentów i resztki murów.

Nieopodal przełęczy XIV-wieczna kopalnia rud ołowiu i srebra Sztolnia Silberloch. 1 lipca 2004 została udostępniona do zwiedzania, obecnie obiekt opuszczony[3][4].

Szlaki turystyczne[edytuj]

Przez przełęcz prowadzą trzy szlaki turystyczne[5]:

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 313, 314. ISBN 83-85773-12-6.
  2. Według map topograficznych; niektóre źródła podają 750.
  3. Sztolnia Silberloch. naszesudety.pl, 18 kwietnia 2005. [dostęp 2016-04-27].
  4. Kopalnia srebra "Silberloch" [dostęp 29.08.2013]
  5. Mapa szlaków turystycznych. [dostęp 2017-11-15].

Bibliografia[edytuj]