Przełęcz pod Kopą Kondracką

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przełęcz pod Kopą Kondracką
Ilustracja
Przełęcz pod Kopą Kondracką i panorama Tatr Wysokich
Państwo  Polska
 Słowacja
Wysokość 1863 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry
Sąsiednie szczyty Kopa Kondracka, Suchy Wierch Kondracki
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Przełęcz pod Kopą Kondracką
Przełęcz pod Kopą Kondracką
Ziemia49°14′03,0″N 19°56′18,9″E/49,234167 19,938583

Przełęcz pod Kopą Kondracką, Przełęcz pod Kondracką Kopą (słow. Kondracké sedlo, Sedlo pod Kondratovou, Kondratovo sedlo) – znajdująca się na wysokości 1863 m przełęcz w Tatrach Zachodnich pomiędzy Kopą Kondracką (2005 m) a Suchym Wierchem Kondrackim (1890 m). Szczyty te i przełęcz między nimi znajdują się w głównym grzbiecie Tatr i biegnie przez nie granica polsko-słowacka. Po słowackiej, południowej stronie pod przełęczą znajduje się Dolina Cicha, po polskiej, północnej stronie – Dolina Kondratowa. Z szerokiego siodła przełęczy rozległe widoki na Tatry Wysokie i bliski Giewont[1].

Przełęcz pod Kopą Kondracką była obok Tomanowej Przełęczy jednym z najbardziej popularnych przejść przez Tatry. W czasie II wojny światowej przechodzili nią kurierzy tatrzańscy. Leży dużo wyżej niż Tomanowa, ale rekompensuje to znacznie krótszą trasą do słowackiej Doliny Cichej – głównej trasy dalszej wędrówki. W zimie 1940, w czasie ciężkiej zawiei śnieżnej, przeprawiał się tędy na Węgry taternik Włodzimierz Gosławski wraz z towarzyszącą mu Adą Kopczyńską. Oboje zginęli z wyczerpania, schodząc do Doliny Cichej. W latach 1889–1925 istniał tutaj w zagłębieniu terenu schron Towarzystwa Tatrzańskiego dla turystów[2].

Przełęcz to rozległe siodło, o zaokrąglonym grzbiecie, podobnie jak i szczyty Czerwonych Wierchów porośnięte niską murawą, w której dominuje sit skucina. Występuje w nim kilka rowów tektonicznych, dlatego też przez miejscową ludność nazywana była Kotlinkami[2]. Wzmożony ruch turystyczny spowodował, że rejon przełęczy jest rozdeptany, ponadto turyści utworzyli skróty i ścieżki na Suchy Wierch Kondracki powodując tzw. erozję turystyczną[3].

Drogowskaz na przełęczy. Widoczny Giewont i fragment niebieskiego szlaku
Przełęcz pod Kopą Kondracką, w tle Czerwone Wierchy

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Na przełęczy krzyżówka szlaków turystycznych:

szlak turystyczny czerwony – atrakcyjny widokowo szlak czerwony z Doliny Kościeliskiej przez Czerwone Wierchy i dalej główną granią Tatr przez Kasprowy Wierch, Liliowe i Świnicką Przełęcz na szczyt Świnicy i dalej w kierunku Orlej Perci.
  • Czas przejścia z Kopy Kondrackiej na Przełęcz pod Kopą Kondracką: 15 min, ↑ 20 min
  • Czas przejścia z przełęczy na Kasprowy Wierch: 1:40 h, z powrotem 1:20 h
szlak turystyczny zielony – zielony od schroniska PTTK na Hali Kondratowej na przełęcz. Czas przejścia: 1:20 h, ↓ 1 h[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit”, 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  2. a b Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
  3. Władysław Cywiński: Kasprowy Wierch – Tatry. Przewodnik szczegółowy, tom 13. Poronin: Wyd. Górskie, 2008. ISBN 978-83-7104-038-2.
  4. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.
Panorama na południową stronę z Przełęczy pod Kopą Kondracką
Panorama na południową stronę z Przełęczy pod Kopą Kondracką