Przejście graniczne Świecko-Frankfurt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przejście graniczne Świecko-Frankfurt
Ilustracja
Zdjęcie lotnicze dawnego przejścia granicznego. Widok w kierunku wschodnim.
Państwo  Polska
Miejscowość Świecko
Państwo  Niemcy
Miejscowość Frankfurt
Rodzaj przejścia drogowe
Status zlikwidowane
Rodzaj ruchu osobowy, towarowy, mały ruch graniczny
Położenie na mapie gminy Słubice
Mapa lokalizacyjna gminy Słubice
Przejście graniczne Świecko-Frankfurt
Przejście graniczne Świecko-Frankfurt
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przejście graniczne Świecko-Frankfurt
Przejście graniczne Świecko-Frankfurt
Położenie na mapie Europy
Mapa lokalizacyjna Europy
Przejście graniczne Świecko-Frankfurt
Przejście graniczne Świecko-Frankfurt
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Przejście graniczne Świecko-Frankfurt
Przejście graniczne Świecko-Frankfurt
Ziemia52°19′01″N 14°35′23″E/52,316944 14,589722
Widok w kierunku wschodnim (2011)

Przejście graniczne Świecko-Frankfurt – istniejące w latach 1962-2007 polsko-niemieckie drogowe przejście graniczne, położone w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, w gminie Słubice, w miejscowości Świecko.

Do przejścia po stronie polskiej prowadziła droga krajowa nr 2, a po stronie niemieckiej autostrada A12, należące do trasy europejskiej E30.

Przejście graniczne Świecko-Frankfurt z miejscem odprawy granicznej po stronie polskiej w miejscowości Świecko (istniało już 6 listopada 1992 roku) dzięki porozumieniu między Rzeczpospolitą Polską i Republiką Federalną Niemiec[1][2]. Czynne było całą dobę. Dopuszczone było przekraczanie granicy dla ruchu osobowego, towarowego[3] i mały ruch graniczny[4]. Obie miejscowości łączył most na rzece Odrze.

21 grudnia 2007 r. na mocy układu z Schengen przejście zostało zlikwidowane.

W okresie istnienia Niemieckiej Republiki Demokratycznej funkcjonowało w tym miejscu polsko-niemieckie drogowe przejście graniczne Świecko, które ustanowiono w 1962 roku[5]. Czynne było codziennie przez całą dobę. Dopuszczone było przekraczanie granicy dla ruchu osobowego i towarowego[5][6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oświadczenie Rządowe z dnia 10 marca 2003 r. w sprawie mocy obowiązującej Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o przejściach granicznych i rodzajach ruchu granicznego, sporządzonej w Bonn dnia 6 listopada 1992 r. (M.P. z 2003 r. Nr 37, poz. 527)
  2. Oświadczenie Rządowe z dnia 10 marca 2003 r. w sprawie mocy obowiązującej Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o małym ruchu granicznym, sporządzonej w Bonn dnia 6 listopada 1992 r. (M.P. z 2003 r. Nr 37, poz. 525)
  3. Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o przejściach granicznych i rodzajach ruchu granicznego, sporządzona w Bonn dnia 6 listopada 1992 r. (M.P. z 2003 r. Nr 37, poz. 526)
  4. Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o małym ruchu granicznym, sporządzona w Bonn dnia 6 listopada 1992 r. (M.P. z 2003 r. Nr 37, poz. 524)
  5. a b Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 3 stycznia 1962 r. w sprawie ogłoszenia przejść granicznych lądowych przeznaczonych dla ruchu granicznego, rodzajów ruchu granicznego przez te przejścia oraz przez przejścia graniczne morskie i lotnicze, jak również w sprawie czasu otwarcia przejść granicznych. (M.P. z 1962 r. Nr 8, poz. 26)
  6. Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 18 stycznia 1978 r. zmieniające zarządzenie w sprawie przejść granicznych przeznaczonych dla ruchu granicznego. (M.P. z 1978 r. Nr 3, poz. 14)