Przejście graniczne Białowieża-Piererow
 Pg Białowieża-Piererow (grudzień 2006) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Państwo | |
| Miejscowość | |
| Rodzaj przejścia |
drogowe |
| Rodzaj ruchu |
osobowy: piesi, rowery, mały ruch graniczny |
Położenie na mapie gminy Białowieża  | |
Położenie na mapie powiatu hajnowskiego  | |
Położenie na mapie województwa podlaskiego  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie Europy  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
Położenie na mapie obwodu brzeskiego  | |
 52°40′06,6″N 23°51′30,8″E/52,668500 23,858556
| |
Przejście graniczne Białowieża-Piererow – polsko-białoruskie drogowe przejście graniczne położone w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Białowieża.
Opis
[edytuj | edytuj kod]Przejście graniczne Białowieża-Piererow początkowo zostało utworzone wyłącznie dla uproszczonego ruchu granicznego. Dopuszczony był ruch osobowy, na podstawie przepustek dla obywateli Polski i Białorusi[1]. Organy Straży Granicznej dokonywały odprawy granicznej i celnej[2]. Następnie 16 kwietnia 2005 r. dzięki umowie między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruskiej[3] uruchomione zostało jako ogólnodostępne. Czynne przez cały rok w okresie od 1 kwietnia do 30 września w godz. 8.00–20.00 czasu polskiego, a od 1 października do 31 marca od 8.00-18.00[4]. Dopuszczony jest ruch osobowy pieszych i rowerowy, przy wykorzystaniu rowerów znajdujàcych się w osobistym posiadaniu, z wyłączeniem towarów[5] bez względu na obywatelstwo lub przynależność państwową osób przekraczających granicę[6] oraz mały ruch graniczny[7]. Kontrolę graniczną osób, towarów i środków transportu wykonuje Placówka Straży Granicznej w Białowieży[8]. Od 12 czerwca 2015 r. cudzoziemcy mogą przekraczać granicę Białorusi bez wiz, przy zachowaniu jednak pewnych formalności: wcześniejszej rejestracji na stronie internetowej, posiadania paszportu i ubezpieczenia[9].
Przejście zostało otwarte w obecności marszałka Sejmu Włodzimierza Cimoszewicza[10]. Budynek odpraw granicznych został pokryty szalówką drewnianą, a jego koszt pokryła Unia Europejska. Utworzenie tego przejścia granicznego znalazło się w zakresie prac Polsko-Białoruskiej Międzyrządowej Komisji Koordynacyjnej ds. Współpracy Transgranicznej. Szczegóły operacyjne uzgodniono podczas spotkania komisji w Kamieńcu w obwodzie brzeskim na Białorusi w grudniu 2003[11].
Przejście graniczne polsko-radzieckie
[edytuj | edytuj kod]W okresie istnienia Związku Radzieckiego od 24 stycznia 1986[12] zaczął funkcjonować tu polsko-radziecki Punkt Uproszczonego Przekraczania Granicy Białowieża-Piererow. Przekraczanie granicy odbywało się na podstawie przepustek[13]. Organy Wojsk Ochrony Pogranicza wykonywały odprawę graniczną i celną[14].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ M.P. z 1994 r. Nr 69, poz. 617
- ↑ Dz. U. z 1999 r. Nr 73, poz. 819.
- ↑ M.P. z 2005 r. Nr 76, poz. 1071
- ↑ M.P. z 2005 r. Nr 76, poz. 1070
- ↑ M.P. z 2012 r. poz. 898
- ↑ M.P. z 2003 r. Nr 37, poz. 518
- ↑ Dz. U. z 2010 r. Nr 122, poz. 823.
- ↑ PSG w Białowieży.
- ↑ Александр Онищук: В Беловежскую пущу – без визы. npbp.brest.by, 2015-06-10. [dostęp 2015-06-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-14)]. (ros.).
- ↑ Pg Białowieża - Piererow otwarte. 2005-04-17. [dostęp 2012-08-31].
- ↑ Relacja ze spotkania.
- ↑ Dz. U. z 1986 r. Nr 24, poz. 115.
- ↑ Dz. U. z 1986 r. Nr 24, poz. 114.
- ↑ M.P. z 1988 r. Nr 22, poz. 207