Przekładnia transformatora

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przekładnia transformatora – liczba określająca stosunek liczby zwojów uzwojenia pierwotnego do liczby zwojów uzwojenia wtórnego (przekładnia zwojowa) lub stosunek napięcia pierwotnego do napięcia wtórnego (przekładnia napięciowa)[1].

Przekładnia zwojowa[edytuj | edytuj kod]

Przekładnią zwojową transformatora nazywamy stosunek liczby zwojów uzwojenia pierwotnego do liczby zwojów uzwojenia wtórnego. Przekładnię tą oznaczamy najczęściej literą grecką lub [1]:

gdzie:

– liczba zwojów uzwojenia pierwotnego,
– liczba zwojów uzwojenia wtórnego.

Uwzględniając wzory na napięcia indukowane w uzwojeniach pierwotnym i wtórnym[1][2]:

dla transformatorów jednofazowych przyjmujemy, że[1]:

gdzie:

– liczba zwojów uzwojenia pierwotnego,
– liczba zwojów uzwojenia wtórnego,
Wartość skuteczna napięcia sinusoidalnego indukowanego w uzwojeniu pierwotnym,
– wartość skuteczna napięcia sinusoidalnego indukowanego w uzwojeniu wtórnym,
pulsacja napięcia,
częstotliwość napięcia,
strumień główny.

Przekładnia napięciowa[edytuj | edytuj kod]

Przekładnią napięciową transformatora nazywamy stosunek napięć występującego w stanie jałowym na zaciskach obu uzwojeń. Stosunek ten określa zdolność do zmiany wartości napięcia przez transformator. Przekładnię napięciową oznaczamy najczęściej literą grecką lub literą [1][3]:

gdzie:

– napięcie występujące na zaciskach uzwojenia pierwotnego w stanie jałowym,
– napięcie występujące na zaciskach uzwojenia wtórnego w stanie jałowym.

Stosunek przekładni zwojowej i napięciowej[edytuj | edytuj kod]

Jeśli pominiemy spadki napięcia występujące na rezystancjach uzwojeń oraz fakt istnienia strumieni rozproszenia фs, które powodują spadki napięcia na reaktancjach rozproszenia Xs to otrzymamy stosunek[1]:

czyli:

Stosunek natężeń prądów płynących w uzwojeniach transformatora[edytuj | edytuj kod]

Przybliżony stosunek wartości natężenia prądów płynących w uzwojeniach transformatora, przy pominięciu strat mocy czynnej i biernej wynosi[1]:

ponieważ przyjęliśmy, że[1]:

oraz

gdzie:

– napięcie występujące na zaciskach uzwojenia pierwotnego w stanie jałowym,
– napięcie występujące na zaciskach uzwojenia wtórnego w stanie jałowym,
– prąd występujący w uzwojeniu pierwotnym,
– prąd występujący w uzwojeniu wtórnym,
moc pozorna.

Wynika z tego, że w uzwojeniu górnym (o wyższym napięciu) płynie prąd o mniejszej wartości niż w uzwojeniu dolnym (o niższym napięciu)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Transformatory. W: Antoni Plamitzer: Maszyny elektryczne. Wyd. siódme poprawione. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1982, s. 108–111. ISBN 83-204-04-08-8. (pol.)
  2. http://www.ssdservice.pl/~ssdservice/SSDdrives/ELEKTROTECHNIKA/transformatory/transf.pdf.
  3. Transformator.