Przekładnia transformatora

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przekładnia transformatora – liczba określająca stosunek liczby zwojów uzwojenia pierwotnego do liczby zwojów uzwojenia wtórnego (przekładnia zwojowa) lub stosunek napięcia pierwotnego do napięcia wtórnego (przekładnia napięciowa)[1].

Przekładnia zwojowa[edytuj]

Przekładnią zwojową transformatora nazywamy stosunek liczby zwojów uzwojenia pierwotnego do liczby zwojów uzwojenia wtórnego. Przekładnię tą oznaczamy najczęściej literą grecką lub [1]:

,

gdzie:

z1 – liczba zwojów uzwojenia pierwotnego
z2 – liczba zwojów uzwojenia wtórnego.

Uwzględniając wzory na napięcia indukowane w uzwojeniach pierwotnym i wtórnym[1][2]:

,
,

dla transformatorów jednofazowych przyjmujemy, że[1]:

,

gdzie:

z1 – liczba zwojów uzwojenia pierwotnego
z2 – liczba zwojów uzwojenia wtórnego
Ui1Wartość skuteczna napięcia sinusoidalnego indukowanego w uzwojeniu pierwotnym
Ui2 – wartość skuteczna napięcia sinusoidalnego indukowanego w uzwojeniu wtórnym
ω – pulsacja napięcia
f – częstotliwość napięcia
ф – strumień główny.

Przekładnia napięciowa[edytuj]

Przekładnią napięciową transformatora nazywamy stosunek napięć występującego w stanie jałowym na zaciskach obu uzwojeń. Stosunek ten określa zdolność do zmiany wartości napięcia przez transformator. Przekładnię napięciową oznaczamy najczęściej literą grecką lub literą [1][3]:

,

gdzie:

U1 – napięcie występujące na zaciskach uzwojenia pierwotnego w stanie jałowym
U2 – napięcie występujące na zaciskach uzwojenia wtórnego w stanie jałowym

Stosunek przekładni zwojowej i napięciowej[edytuj]

Jeśli pominiemy spadki napięcia występujące na rezystancjach uzwojeń oraz fakt istnienia strumieni rozproszenia фs, które powodują spadki napięcia na reaktancjach rozproszenia Xs to otrzymamy stosunek[1]:

,

czyli:

.

Stosunek natężeń prądów płynących w uzwojeniach transformatora[edytuj]

Przybliżony stosunek wartości natężenia prądów płynących w uzwojeniach transformatora, przy pominięciu strat mocy czynnej i biernej wynosi[1]:

,

ponieważ przyjęliśmy, że[1]:

oraz ,

gdzie:

U1 – napięcie występujące na zaciskach uzwojenia pierwotnego w stanie jałowym
U2 – napięcie występujące na zaciskach uzwojenia wtórnego w stanie jałowym
I1 – prąd występujący w uzwojeniu pierwotnym
I2 – prąd występujący w uzwojeniu wtórym
S – moc pozorna.

Wynika z tego, że w uzwojeniu górnym (o wyższym napięciu) płynie prąd o mniejszej wartości niż w uzwojeniu dolnym (o niższym napięciu)[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i Transformatory. W: Antoni Plamitzer: Maszyny elektryczne. Wyd. siódme poprawione. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1982, s. 108-111. ISBN 83-204-04-08-8. (pol.)
  2. http://www.ssdservice.pl/~ssdservice/SSDdrives/ELEKTROTECHNIKA/transformatory/transf.pdf
  3. Transformator