Podstawowa przemiana materii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Przemiana materii podstawowa)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Podstawowa przemiana materii (PPM) (ang. Basal metabolic rate) - najmniejsze tempo przemiany materii zachodzące w organizmie człowieka, niezbędne do podtrzymania podstawowych funkcji życiowych, znajdującego się w stanie czuwania, w warunkach zupełnego spokoju fizycznego i psychicznego, komfortu cieplnego, który na 12 godzin przed badaniem nie spożywał żadnych posiłków, po 3 dniach diety bezbiałkowej i po co najmniej 8 godzinach snu. W zależności od wieku oraz stylu życia podstawowa przemiana materii pochłania od 45% do 70% dziennego zapotrzebowania energetycznego człowieka[1][2].

Na PPM składają się przemiany zachodzące w:

  1. układzie nerwowym - 1/4
  2. wątrobie - 1/5
  3. nerkach - 1/15
  4. sercu - 1/15
  5. pozostałe narządy - 2/5

Pierwszą metodą obliczania była metoda Harrisa-Benedicta opublikowana w 1919 roku:

mężczyźni:
kobiety:

gdzie m oznacza masę wyrażoną w kilogramach, wz oznacza wzrost w centymetrach a w - wiek w latach.

Równanie to uważano za najlepsze do obliczania PPM aż do roku 1990, kiedy MD Mifflin oraz ST St Jeor opublikowali swoje równanie:

gdzie za s podstawiamy +5 w przypadku mężczyzn oraz -161 w przypadku kobiet.

Przypisy

  1. Zapotrzebowanie energetyczne człowieka. [dostęp 2010-09-05].
  2. Przemiana materii podstawowej. [dostęp 2010-09-05].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.