Podstawowa przemiana materii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Podstawowa przemiana materii (PPM) (ang. Basal metabolic rate) – najmniejsze tempo przemiany materii, zachodzącej w organizmie człowieka, niezbędne do podtrzymania podstawowych funkcji życiowych, znajdującego się w stanie czuwania, w warunkach zupełnego spokoju fizycznego i psychicznego, komfortu cieplnego, który na 12 godzin przed badaniem nie spożywał żadnych posiłków, po 3 dniach diety bezbiałkowej i po co najmniej 8 godzinach snu[a]. W zależności od wieku oraz stylu życia podstawowa przemiana materii pochłania od 45% do 70% dziennego zapotrzebowania energetycznego człowieka[2][3] (zob. np. zapotrzebowanie energetyczne dla sportowców).

Na PPM składają się przemiany zachodzące w:

  1. układzie nerwowym – 1/4
  2. wątrobie – 1/5
  3. nerkach – 1/15
  4. sercu – 1/15
  5. pozostałe narządy – 2/5

Pierwszą metodą obliczania była metoda Harrisa-Benedicta, opublikowana w 1918 roku:

mężczyźni:
kobiety:

gdzie m oznacza masę wyrażoną w kilogramach, wz oznacza wzrost w centymetrach a w - wiek w latach.

Równanie to uważano za najlepsze do obliczania PPM aż do roku 1990, kiedy MD Mifflin oraz ST St Jeor opublikowali swoje równanie:

gdzie za s podstawiamy +5 w przypadku mężczyzn oraz -161 w przypadku kobiet.

Uwagi

  1. Wartość zbliżoną do „podstawowej przemiany materii” (PPM) ma „spoczynkowa przemiana materii” (SPM). Jest od PPM o ok. 10% większa (podczas pomiarów metabolizmu nie wszystkie warunki są spełnione)[1].

Przypisy

  1. a b Przemiany metaboliczne organizmu. W: Projekt „Model systemu wdrażania i upowszechniania kształcenia na odległość w uczeniu się przez całe życie” [on-line]. EduPunk, 2015-10-15. [dostęp 2017-02-24].
  2. Zapotrzebowanie energetyczne człowieka. [dostęp 2010-09-05].
  3. Przemiana materii podstawowa. [dostęp 2017-02-23].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.