Przeminęło z wiatrem (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przeminęło z wiatrem
Gone with the Wind
Ilustracja
Plakat filmu
Gatunek melodramat
Data premiery Stany Zjednoczone 15 grudnia 1939
styczeń 1963[1]
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 224 min
Reżyseria Victor Fleming
Niewymienieni:
George Cukor
Sam Wood
Scenariusz Sidney Howard
Główne role Clark Gable
Vivien Leigh
Leslie Howard
Olivia de Havilland
Hattie McDaniel
Muzyka Max Steiner
Zdjęcia Ernest Haller
Ray Rennahan[2]
Scenografia Lyle Wheeler
William Cameron Menzies
Kostiumy Walter Plunkett
Montaż Hal C. Kern
James E. Newcom
Produkcja David O. Selznick
Wytwórnia Selznick International Pictures
Metro-Goldwyn-Mayer
Dystrybucja Stany Zjednoczone Loew’s Incorporated
Centrala Wynajmu Filmów
Budżet 3 977 000 USD
Przychody brutto 402 352 579 USD
Kontynuacja Scarlett
Nagrody
8 Oscarów
Amerykański Film Narodowy (National Film Registry)
Strona internetowa

Przeminęło z wiatrem (ang. Gone with the Wind) – amerykański film melodramatyczny z 1939 roku w oficjalnej reżyserii Victora Fleminga. Główne role zagrali w nim Vivien Leigh i Clark Gable.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Jeden z najsławniejszych melodramatów stawiany za wzór produkcji hollywoodzkich z pierwszej połowy XX wieku. Scenariusz filmu został oparty na powieści Przeminęło z wiatrem Margaret Mitchell, do której prawa zakupił, za rekordową jak na owe czasy sumę 50 tys. dolarów, David O. Selznick.

Zdjęcia do filmu rozpoczęto 10 grudnia 1938 roku sceną pożaru Atlanty, a ukończono 11 listopada 1939[3]. Premiera filmu odbyła się w Atlancie 15 grudnia 1939 roku. Szacunkowy koszt produkcji filmu wyniósł 4 mln dolarów, a zyski z tej produkcji (po uwzględnieniu inflacji) są największe w historii kina.

Film zarobił na świecie ponad 400 mln dolarów amerykańskich, z czego połowę w Stanach Zjednoczonych[4]. Według strony internetowej Box Office Mojo, film ten do dziś pozostaje najbardziej dochodowym filmem w USA jeżeli weźmiemy pod uwagę inflację – przychód wyniósłby dzisiaj 1,8 mld dolarów (dla porównania, lider rankingu pod względem wartości bezwzględnej Gwiezdne Wojny: część VII - Przebudzenie Mocy, według tych danych osiągnął przychód ponad 930 mln; stan na 10 stycznia 2020)[5]. Po polskiej premierze w 1963 roku, miał 7 719 000 widzów[6], jako najbardziej udany film roku[7]. Do 1989 roku zostało sprzedanych łącznie 12 mln biletów kinowych[8].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Fabuła filmu jest osadzona w czasach wojny secesyjnej i jest przedstawiana z pozycji pięknej Scarlett O’Hary, córki plantatora z Południa, Geralda O’Hary. Przegrana wojna wystawia na ciężką próbę przyzwyczajoną do wygód Scarlett. Na tym tle rozgrywa się historia wielkiej miłości Rhetta Butlera do pięknej Scarlett.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Ekipa[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Oscary[edytuj | edytuj kod]

Podczas 12. ceremonii wręczenia Oscarów film zdobył 9 Oscarów spośród 14 nominacji (w 13 kategoriach):

Nagroda Wynik Laureat
Najlepszy film wygrana Przeminęło z wiatrem
Najlepszy reżyser wygrana Victor Fleming
Najlepszy aktor nominacja Clark Gable
(Oscara zdobył Robert Donat za rolę w filmie Żegnaj Chips)
Najlepsza aktorka wygrana Vivien Leigh
Oscar za najlepszy scenariusz adaptowany wygrana Sidney Howard (nagroda przyznana pośmiertnie)
Najlepsza aktorka drugoplanowa wygrana Hattie McDaniel
Najlepsza aktorka drugoplanowa nominacja Olivia de Havilland
Najlepsze zdjęcia (kolor) wygrana Ernest Haller, Ray Rennahan
Najlepszy montaż wygrana Hal C. Kern, James E. Newcom
Najlepsza muzyka nominacja Max Steiner
(Oscara zdobył Herbert Stothart za muzykę do filmu Czarnoksiężnik z Oz)
Najlepsze efekty specjalne nominacja Jack Cosgrove, Fred Albin, Arthur Johns
Najlepsza scenografia wygrana Lyle Wheeler
Nagroda za osiągnięcie techniczne wygrana R.D. Musgrave – pionierskie użycie sprzętu przy produkcji filmu (nagroda specjalna)
Nagroda honorowa William Cameron Menzies – wybitne osiągnięcie w użyciu koloru dla podkreślenia nastroju w filmie
Najlepszy dźwięk nominacja Thomas T. Moulton

People’s Choice[edytuj | edytuj kod]

1989 wygrana Kryształowa Statuetka Ulubiony film wszech czasów

Amerykański Instytut Filmowy[edytuj | edytuj kod]

rok typ nagroda kategoria
1998 wygrana Lista 100 najlepszych amerykańskich filmów wszech czasów 004. miejsce
2002 wygrana Lista 100 najlepszych amerykańskich melodramatów wszech czasów 002. miejsce
2005 wygrana Lista 25 najlepszych filmowych ścieżek muzycznych wszech czasów 02. miejsce Max Steiner
2005 wygrana Lista 100 najlepszych kwestii filmowych wszech czasów 001. miejsce

Clark Gable-jako Rhett Butler: „Frankly, my dear, I don’t give a damn.”

2005 wygrana Lista 100 najlepszych kwestii filmowych wszech czasów 031. miejsce

Vivien Leigh – jako Scarlett O’Hara: „After all, tomorrow is another day!”

2005 wygrana Lista 100 najlepszych kwestii filmowych wszech czasów 059. miejsce Vivien Leigh – jako Scarlett O’Hara: „As God is my witness, I’ll never be hungry again.”
2006 wygrana Lista 100 najbardziej inspirujących filmów wszech czasów 043. miejsce
2007 wygrana Lista 100 najlepszych amerykańskich filmów wszech czasów 006. miejsce
2008 wygrana Lista 10 najlepszych filmów w 10 klasycznych gatunkach filmowych Film epicki – 04. miejsce

Satelity[edytuj | edytuj kod]

  • 2009 wygrana Najlepsze wydanie DVD za wydanie dwupłytowej edycji z okazji 70-lecia filmu, Najlepsze wydanie DVD filmu dla młodych widzów za wydanie dwupłytowej specjalnej edycji z okazji 70-lecia filmu
  • 2009 nominacja Najlepsze wydanie DVD klasyków kina za wydanie dwupłytowej edycji z okazji 70-lecia filmu

Stowarzyszenie Nowojorskich Krytyków Filmowych (NYFCC)[edytuj | edytuj kod]

1939 wygrana Najlepsza aktorka pierwszoplanowa Vivien Leigh

Tytuł filmu ze zwiastunu

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „25 stycznia (1963) Byliśmy z Tomkiem na Przeminęło z wiatrem w kinie „Moskwa”. Strasznie długi i banalny film.” (Mieczysław Jastrun. Dziennik: 1955-1981. Literackie (2002). ​ISBN 978-83-08-03283-1​. s. 1005.).
  2. Gone With the Wind (1939) – Cast & Crew w bazie AllMovie (ang.).
  3. Gone with the Wind (1939) – Notes, TCM database, 2010.
  4. Gone with the Wind (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2010-02-21].
  5. Top Lifetime Adjusted Grosses (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2020-01-10].
  6. Stanisław Janicki, Irena Nowak-Zaorska. Film polski od A do Z. Wydaw-a Artystyczne i Filmowe (1977). OCLC 4133410. s. 152.
  7. Aleksander Wallis. Atlas kultury Polski: 1946-1980. Eco (1994). ​ISBN 978-83-900472-6-3​. s. 297.
  8. Marek Sadowski. Przeminęło z wiatrem. „Rzeczpospolita”, 26 lutego 2009.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]