Przemysław Burchard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przemysław Burchard
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1925
Podgórze
Data i miejsce śmierci 16 kwietnia 2008
Warszawa
Zawód żołnierz, pisarz, dziennikarz, speleolog
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941) Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Medal Wojska Krzyż Partyzancki Krzyż Armii Krajowej Krzyż Narodowego Czynu Zbrojnego (nadany po 1992)
Grób literata Przemysława Burcharda na Starych Powązkach w Warszawie

Przemysław Seweryn Burchard (ur. 5 lipca 1925 w Podgórzu k. Torunia, zm. 16 kwietnia 2008 w Warszawie) – polski etnograf, prozaik, reportażysta, redaktor i wydawca, podróżnik i speleolog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia etnograficzne na Wydziale Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, studiował też w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Szczecinie. W czasie II wojny światowej żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych i Armii Krajowej (Kedyw i 25 pp. AK), podporucznik Pogotowia Akcji Specjalnej Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. W maju 1945 brał udział w brawurowym ataku na areszt UB w Tomaszowie Mazowieckim i odbiciu kpt. "Marsa" Dębskiego. Aresztowany i skazany na karę śmierci, złagodzoną w wyniku amnestii na karę więzienia.

Od 1953 do 1955 asystent w Zakładzie Badania Sztuki Ludowej Państwowego Instytutu Sztuki w Krakowie. Był współpracownikiem prof. Romana Reinfussa. W latach 1955–1958 był założycielem i redaktorem naczelnym czasopisma "Ziemia". Debiutował w 1957 na łamach prasy. Od 1960 mieszkał w Warszawie. Członek kolegium redakcyjnego pisma "Poznaj Świat", publikował też w piśmie "Wierchy".

Uprawiał taternictwo, speleologię, kajakarstwo, łucznictwo i nurkowanie. Prekursor polskiej speleologii, inicjator nurkowania swobodnego w Polsce (inicjator ekspedycji odkrywczych w latach 1950–1966). Autor wielu książek etnograficznych i podróżniczych. Podróżował po Ameryce Południowej i Środkowej, Australii i Oceanii, Nowej Gwinei, Afryce i Dalekim Wschodzie. W swoich badaniach zajmował się zwłaszcza mniejszościami narodowymi, akulturacją, interferencją kulturową. Sprowadzoną przez niego kolekcję związaną z Indianami kolumbijskimi można oglądać w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie.

W okresie stanu wojennego w Polsce aktywny działacz opozycji demokratycznej w PRL, działał w Prymasowskim Komitecie Pomocy Pozbawionym Wolności i Ich Rodzinom. Po 1989 wydawca katalogów sztuki dawnych ziem wschodnich, książek historycznych, poezji, zbiorów dokumentów historycznych, przewodników krajoznawczych i książek z zakresu najnowszej historii Polski (w założonym przez siebie wydawnictwie "Burchard Edition").

Członek Klubu Grotołazów i Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich.

Mieszkał w Warszawie przy ul. Podleśnej. Pochowany 22 kwietnia 2008 na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Odznaczenia i wyróżenienia[edytuj | edytuj kod]

Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Partyzanckim, Medalem Wojska, Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego. W 1986 otrzymał nagrodę "Życia Literackiego" za książkę pt. Za ostatnim przystankiem.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Inne prace redakcyjne[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]