Przemysław Wasilewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przemysław Wasilewski
Data i miejsce urodzenia

30 kwietnia 1927
Łódź

Data i miejsce śmierci

24 sierpnia 2006
Łódź

Zawód, zajęcie

mechanik, wykładowca akademicki

Tytuł naukowy

profesor doktor habilitowany

Alma Mater

Politechnika Łódzka

Uczelnia

Politechnika Łódzka,
Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej

Stanowisko

profesor zwyczajny,
nauczyciel akademicki

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Przemysław Tomasz Wasilewski (ur. 30 kwietnia 1927 w Łodzi, zm. 24 sierpnia 2006 w Łodzi) – polski inżynier maszyn, specjalizujący się w budowie i eksploatacji maszyn oraz technologii maszyn; nauczyciel akademicki związany z Politechniką Łódzką oraz Akademią Techniczno-Humanistyczną w Bielsku-Białej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1927 roku w Łodzi, gdzie spędził swoje dzieciństwo i wczesną młodość do czasu wybuchu II wojny światowej. Po jej zakończeniu w 1945 roku wrócił do rodzinnego miasta i pracował jako robotnik w Państwowych Zakładach Motoryzacyjnych, jednocześnie ucząc się. W latach 1946–1951 studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej uzyskując w 1951 roku dyplom magistra inżyniera mechanika ze specjalnością konstrukcyjną – lotniczą. Następnie rozpoczął tam pracę jako asystent. W latach 1958–1961 pracował w Biurze Projektowania Zakładów Przemysłu Metalowego i Elektrotechnicznego „Prozamet” w Łodzi, ostatnio na stanowisku zastępcy kierownika pracowni odlewniczej. W latach 60. XX wieku uzyskał stopień naukowy doktora na swojej macierzystej uczelni[1].

W chwili powstania Zespołu Rzeczoznawców Odlewniczych STOP w 1968 roku został rzeczoznawcą Zespołu w zakresie modelarstwa odlewniczego oraz odlewania kokilowego i ciśnieniowego. Od początków utworzenia filii politechniki w Bielsku-Białej zaangażował się w jej działalność dydaktyczną i organizacyjną[1]. W latach 1970-1972 był kierownikiem filii, a od 1972 do 1978 pełnił jako pierwszy funkcję Prorektora Politechniki Łódzkiej ds. Filii[2]. W tym czasie miała miejsce reorganizacja filii, wprowadzająca jej nową strukturę w skład której weszły trzy instytuty: Technologiczno-Samochodowy, Mechaniczno-Konstrukcyjny i Włókienniczy[3]. Jednocześnie w latach 1973-1983 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Technologiczno-Samochodowego, którego był współtwórcą wspólnie z prof. Janem Wajandem[1].

Stanowisko prorektora do spraw bielskiej filii ponownie piastował od 1981 do 1987 roku[2]. W okresie tym miały miejsce strajki pracowników i studentów związane z wprowadzeniem stanu wojennego w Polsce. W 1983 roku przez dwa lata filia nosiła nazwę wydziału zamiejscowego, a w 1985 roku powstało Fakultatywne Studium Pedagogicznego, którego zadaniem było przygotowanie absolwentów do pracy w oświacie[3]. W latach 1983–1989 był dyrektorem tego Instytutu Technologiczno-Samochodowego, a potem do 1991 roku ponownie jego zastępcą. Po reorganizacji Wydziału Budowy Maszyn był w latach 1989–1997 kierownikiem utworzonego przez niego Zakładu Technologii Bezwiórowych, przekształconego w 1993 roku w Katedrę Technologii Bezwiórowych[1]. W 1992 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie budowy i eksploatacji maszyn na podstawie rozprawy nt. Analiza wpływu różnych modyfikatorów na strukturę, właściwości mechaniczne i przewodność elektryczną siluminów okołoeutektycznych i podeutektycznych odlewanych do kokil[4]. W 1995 roku prezydent Polski Lech Wałęsa nadał mu tytuł profesora nauk technicznych[5].

Poza wykładaniem na Politechnice Łódzkiej i Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsk-Białej pracował także przez pewien czas w prywatnej Wyższej Szkole Informatyki i Zarządzania w Bielsku-Białej[5]. Zmarł w 2006 roku.

Odznaczenia i dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Za swoją działalność naukowo-dydaktyczną oraz organizacyjną został odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, honorowymi odznakami miasta Łodzi, województwa bielskiego i katowickiego. Jest laureatem nagród naukowych województwa bielskiego im. prof. Jerzego Buzka (znanego przed wojną odlewnika), 5 nagród indywidualnych i zespołowych Ministerstwa Edukacji Narodowej[1].

Do jego najważniejszych prac należą[6]:

  • Technologia i przetwórstwo tworzyw sztucznych, Łódź 1984, współautor: Stefan Gadziński
  • Obróbka plastyczna, Łódź 1993.
  • Odlewnictwo, Łódź 1993.
  • Rynek kapitałowy i giełda papierów wartościowych, Warszawa 2008, współautor: Mirosław Kachniewski

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Biografia Przemysława Wasilewskiego na stronie ATH w Bielsku-Białej [on-line] [dostęp: 29.12.2012]
  2. a b Poczet rektorów AHT w Bielsku-Białej [on-line] [dostęp: 29.12.2012]
  3. a b Historia ATH w Bielsku-Białej [on-line] [dostęp: 25.12.2012]
  4. Analiza wpływu różnych modyfikatorów na struktutrę, właściwości mechaniczne i przewodność elektryczną siluminów okołoeutektycznych i podeutektycznych odlewanych do kokil w bazie „Prace badawcze” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2012-12-26].
  5. a b Prof. Przemysław Tomasz Wasilewski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2012-12-29].
  6. Dane na podstawie Biblioteki Narodowej w Warszawie, stan na 31 XII 2012 roku

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]