Przepustowość

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przepustowość, pojemność kanału (ang. Channel Capacity) – w telekomunikacji i informatyce to maksymalna ilość informacji jaka może być przesyłana przez dany kanał komunikacyjny w jednostce czasu. Błędnie czasami nazywana szybkością (np. sieci komputerowej), ponieważ określa maksymalną liczbę bitów transmitowanych w jednostce czasu, a nie zmianę fizycznego położenia w czasie.

Przepustowość mierzona jest w bitach na sekundę (b/s, ang. bits per second) lub bajtach na sekundę (B/s = 8 b/s) i ich wielokrotnościach: kb/s, Mb/s, Gb/s, kB/s, MB/s itd. W praktyce spotykane są zarówno prefiksy dziesiętne (k = 1000, M = 1 000 000), jak i binarne (K = 1024, M = 1 048 576).

Ze względu na tę samą jednostkę, przepustowość jest potocznie mylnie utożsamiana z przepływnością. Przepływność jest miarą chwilowego natężenia strumienia danych, podczas gdy przepustowość jest stałym parametrem toru lub kanału telekomunikacyjnego.

Wzór[edytuj | edytuj kod]

Graniczną pojemność kanału wylicza się na podstawie twierdzenia Shannona:

C=W \cdot \text{log}_{2}\left(1+{S \over N}\right)

gdzie:

W – szerokość pasma podawana w Hz,
S/N – stosunek mocy sygnału do mocy szumów – obie wartości podawane w skali liniowej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]